Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 167/07 oddalił skargę H. K. wniesioną na decyzję Wojewody Ł. z dnia [...], nr [...], znak [...].
W dniu 14 lipca 2007 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył H. K..
Następnie pismem z dnia 6 sierpnia 2007 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Ł. z dnia [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) dotyczący możliwości wstrzymania przez sąd, na wniosek skarżącego wykonania aktu lub czynności zamieszczony został w Dziale III "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym". Stosownie do treści art. 193 P.p.s.a. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., w przypadku gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Z tych względów należy przyjąć, że Naczelny Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu na wniosek skarżącego, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a zatem nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności. Sąd administracyjny nie jest bowiem zobowiązany do badania wszelkich okoliczności sprawy związanych ze zgłoszonym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Takie działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu jeszcze przed jego merytorycznym rozpoznaniem.
Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro zatem skarżący nie powołał w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a., to nie można ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na jego uwzględnienie. Strona skarżąca we wniosku nie uczyniła nic, aby wykazać, że istotnie zachodzą takie przesłanki. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy bowiem wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.