Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 27 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę K. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] listopada 2007 r. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z 14 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków złożonej skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej oryginału oraz uiszczenie wpisu sądowego. Odpis wezwania do uzupełnienia braków skargi skarżący odebrał w dniu 22 stycznia 2008 r., niemniej skarżący zastosował się jedynie do tej części wezwania, która dotyczyła wymogu uiszczenia należnego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że niepodpisanie skargi lub nienadesłanie podpisanego jej oryginału zobowiązywało Sąd, zgodnie z wyraźnym pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia braków w terminie, do odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożył K. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 46 § 1 pkt 4 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez wadliwe przyjęcie, że skarżący nie zastosował się do doręczonego mu wezwania.
Wnoszący skargę kasacyjna wyjaśnił, że skarga na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2007 r. została przez niego podpisana w sekretariacie Wydziału II WSA w Łodzi w dniu 24 stycznia 2008 r. Powyższa czynność została dokonana w obecności pracowników Sądu, a podpis opatrzony datą jego złożenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest uzasadniona i prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Decydujące znaczenie dla wyniku rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej miało podzielenie sformułowanego w niej stanowiska o wadliwości przyjęcia przez Sąd I instancji, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Omyłkowe stwierdzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny braku podpisu skarżącego pod wniesioną skargą niewątpliwie spowodowane było nieprzejrzystą szatą graficzną pisma, które stanowiąc kserokopię, sporządzone zostało na dwóch arkuszach papieru z tym, że drugi arkusz zapisany był dwustronnie. Na ww. kserokopii skargi znajdowały się w różnych miejscach pisma w sumie trzy podpisy skarżącego (będące jednak tak jak sama skarga kserokopią podpisu).
Dodatkowo część skargi stanowiła wydruk komputerowy, a część sporządzona została pismem własnoręcznym. Okoliczności powyższe w oczywisty sposób utrudniały właściwą ocenę formalnoprawną skargi, nie mogły jednakże w żadnym razie stanowić podstawy do przyjęcia przez Sąd ustaleń pozostających w sprzeczności ze stanem faktycznym ukształtowanym przez rzeczywiste działania procesowe strony postępowania. W świetle przyjętych założeń, twierdzenie, że skarżący nie wywiązał się z nałożonego wezwaniem z 14 stycznia 2008 r. obowiązku procesowego, a co za tym idzie, że skarga powinna była zostać przez Sąd odrzucona, nie może znaleźć akceptacji, skoro nie budzi wątpliwości zawarty w skardze kasacyjnej zarzut, że w części dolnej pisma, będącego skargą na decyzję z dnia 16 listopada 2007 r., znajduje się własnoręcznie sporządzony podpis skarżącego wraz z datą "24.01.2008 r." (k. 5 akt sądowych).
Nieuwzględnienie przez Sąd I instancji faktu prawidłowego zastosowania się przez skarżącego do skierowanego wezwania spowodowało naruszenie wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów art. 46 § 1 pkt 4 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy, co prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.