Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1534/10

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Andrzej Gliniecki
Rozpoznanie
w dniu 27 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 324/10 odrzucającego skargę M. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pkt 1 odrzucił skargę M. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na bron myśliwską, a w pkt 2 orzekł o zwrocie M. W. uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200 zł.

Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w trybie art. 43 k.p.a. poprzez jej oddanie dorosłemu domownikowi w dniu 8 stycznia 2010 r. Dlatego też, termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął w dniu 8 lutego 2010 r., a przedmiotowa skarga została nadana do Komendanta Głównego Policji, z pośrednictwem urzędu pocztowego, w dniu 11 lutego 2010 r., a więc z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do Sądu.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwaną p.p.s.a.), odrzucił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył M. W., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zarzucając naruszenie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., ponieważ naruszono przepisy postępowania poprzez błędne zastosowanie przepisu art. 58 § 1 p.p.s.a. ze względu na rzekome zaistnienie przesłanek z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż skargę złożono przed upływem trzydziestodniowego terminu do jej złożenia, ponieważ skargę nadano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w urzędzie pocztowym w dniu 3 lutego 2010 r., natomiast Sąd ten przesłał ją do Komendanta Głównego Policji dniu 11 lutego 2010 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zaskarżoną decyzję z dnia 31 grudnia 2009 r. (z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, tj. wskazaniem, że strona niezadowolona z decyzji może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji stronie) doręczono skarżącemu w dniu 8 stycznia 2010 r., dlatego też termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 lutego 2010 r.

Jak wynika z akt sprawy w dniu 8 lutego 2010 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 31 grudnia 2009 r. Natomiast Sąd, w dniu 11 lutego 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skierował skargę do organu właściwego, tj. Komendanta Głównego Policji.

Rozpatrując niniejszą sprawę należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w wypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dlatego też, data nadania skargi przez skarżącego na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może zostać uznana za datę złożenia skargi.

Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania w urzędzie pocztowym skargi skierowanej do właściwego organu tj. do Komendanta Głównego Policji, co w niniejszej sprawie uczynione zostało przez Sąd w dniu 11 lutego 2010 r. Oznacza to, iż przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności, który – jak wskazano wyżej – upłynął w dniu 8 lutego 2010 r.

Mając na uwadze powyższe wywody, stan faktyczny oraz okoliczności niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi M. W., nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.