Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Gd 646/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę O. z siedzibą w B. (dalej również "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2021 roku, w przedmiocie warunków zabudowy.
W złożonej skardze kasacyjnej O. z siedzibą w B., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz zaskarżonej decyzji. Ponadto w skardze kasacyjnej skarżący na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wniósł o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, podnosząc że stanowi ona wyłączną podstawę wydania nakazów rozbiórki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiwsa 2007, nr 4, poz. 77).
Decyzja o warunkach zabudowy stwierdza istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego na danym terenie, który ma podlegać zmianie zagospodarowania z uwagi na planowaną tam inwestycję. Ma zatem charakter deklaratoryjny, nie tworzy praw i nie nakłada obowiązków. Wskazuje jedynie jaki jest stan faktyczny i prawny zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.U. 2021, poz. 741) decyzja ta nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Decyzja ta jest jednym z etapów procesu budowlanego tj. ma charakter "promesy" uprawniającej do ubiegania się o pozwolenie na budowę na terenie w niej wskazanym (por. postanowienie NSA z 16 lutego 2022 r. II OZ 68/22).
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem należy wskazać, że charakter decyzji o warunkach zabudowy nie pozwala na wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem przepis ten pozwala na wstrzymanie tylko takich decyzji lub aktów, które podlegają wykonaniu i wymagają wykonania a decyzja o warunkach zabudowy do takich nie należy. Nie jest możliwe spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tego rodzaju decyzji, czyli nie sposób doprowadzić do jej wykonania.
Strona skarżąca wskazuje, że zaskarżona decyzja stanowi podstawę wydania nakazów rozbiórki i należy zauważyć, że to właśnie w postępowaniach zaskarżających te decyzje rozbiórkowe strona może skorzystać z ochrony tymczasowej, bowiem to z nich wynika bezpośrednie ryzyko wyrządzenia znacznej szkody przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy. Sprawy niniejszej, której przedmiotem jest decyzja odmawiająca ustalenia warunków zabudowy, nie można łączyć z postępowaniami dotyczącymi nakazu rozbiórki.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.