Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 159/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] grudnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła P. Sp. z o.o. Pismem z dnia 10 listopada 2011 r. skarżąca Spółka wypowiedziała pełnomocnictwo procesowe udzielone radcy prawnemu A. B. oraz udzieliła go radcy prawnemu M. D., która pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. cofnęła w imieniu P. Sp. z o.o. wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm). – zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, skuteczne cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania.
Zgodnie z art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zatem powyższe przepisy będą miały odpowiednie zastosowanie w przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej.
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw, aby uznać cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne. Czynność ta nie zmierza bowiem do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.