Uzasadnienie
W dniu 19 grudnia 2005 r. A. GmbH (Sp. z o.o.) Oddział w Polsce złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu skargę na decyzję tego Kolegium z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2006 r., doręczonym w dniu 4 maja 2006 r., wezwał pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenia odpisu skargi oraz pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Następnie, postanowieniem z dnia 12 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wobec nieuzupełnienia przez stronę w/w braków, odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik strony skarżącej i zaskarżając w całości postanowienie zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy tj. art. 58 § 1 pkt 3 i art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez bezpodstawne ich zastosowanie i odrzucenie skargi pomimo nieistnienia braków formalnych w postaci braku odpisu skargi oraz braku pełnomocnictwa.
Wskazując na powyższe uchybienia strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W motywach skargi kasacyjnej podniesiono, że pełnomocnictwo oraz pełnomocnictwo substytucyjne zostały dołączone do wniesionego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia 27 września 2005 r., o czym poinformowano w skardze składanej do Sądu. Autor skargi kasacyjnej zwrócił również uwagę, że powyższe potwierdza notatka sędziego na zarządzeniu z dnia 25 stycznia 2006 r. stwierdzająca, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, Sąd I instancji błędnie zastosował art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano ponadto, że do skargi był załączony jej odpis, co zostało zaznaczone w treści tej skargi. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się ze skargą przygotowało odpowiedź na nią i przesłało akta administracyjne (w tym jeden egzemplarz skargi) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie kwestionując przy tym otrzymania odpisu skargi. Podniesiono również, że stosownie do art. 47 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odpis skargi jest składany dla doręczenia ich stronom postępowania. W przedmiotowej sprawie zaś stronami postępowania są skarżąca Spółka i Kolegium. Skoro zatem odpis skargi został doręczony Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezpośrednio, czego Kolegium nie kwestionuje i brak jest innych stron postępowania, brak było podstaw do wzywania strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie odpisu skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżących uchybił Sąd pierwszej instancji, uzasadnienia ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego – wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym, jest obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 § 1-3 P.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
Wobec niestwierdzenia nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania wyłącznie do oceny zgłoszonych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa.
W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji odrzucił skargę Spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2006 r. wobec nieusunięcia braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa oraz odpisu skargi.
Odnosząc się do zarzutu braku podstaw do wezwania pełnomocnika strony do złożenia pełnomocnictwa, stwierdzić należy, że stosownie do art. 46 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W przedmiotowej sprawie zaś, jak wynika z analizy akt sprawy, pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu Z. W. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone radcy prawnemu J. M. upoważniające do reprezentowania A. GmbH (sp. z o.o.) Oddział w Polsce we wszystkich sprawach związanych z przesadzaniem drzew, należnymi z tego tytułu opłatami oraz ich umorzeniem, w związku z budową autostrady A2 na odcinku Nowy Tomyśl-Konin, w tym m.in. do wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz skargi kasacyjnej, znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Powyższe zauważył również Sąd I instancji, o czym świadczy treść adnotacji sporządzonej na zarządzeniu z dnia 25 stycznia 2006 r. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę, że Sąd dysponował pełnomocnictwem, z którego jednoznacznie wynika, iż osoba składająca skargę była umocowana do reprezentowania przed sądem administracyjnym strony skarżącej, okoliczność braku tego pełnomocnictwa przy skardze nie mogła stanowić podstawy przyjęcia braku formalnego, który pozwalałby na odrzucenie skargi.
Za trafny należy również uznać zarzut strony skarżącej, że brak było podstaw do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie odpisu skargi, gdyż odpis skargi został doręczony bezpośrednio Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Zauważyć bowiem należy, że skoro organ administracyjny ma obowiązek sporządzenia odpowiedzi na skargę, to celowe byłoby, aby zatrzymał odpis skargi. Zatem w sytuacji, gdy organ nadesłał do sądu wraz ze skargą i aktami administracyjnymi także odpowiedź na skargę i nie kwestionuje, że otrzymał odpis skargi, co miało miejsce w niniejszej sprawie, niecelowe było wzywanie strony do złożenia odpisu skargi dla organu. Zatem naruszono wskazywany w skardze kasacyjnej art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji przepis art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy.
Tym samym, wydane zarządzenie o uzupełnieniu braków skargi wiąże się z nadmiernym formalizmem, co uniemożliwiłoby stronie prawo do sądu.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 182 § 1 i art. 185 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.