Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 300/11 oddalił skargę Stowarzyszenia [...] w R. przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Poznaniu w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku.
Wyrok zapadł w następujących okolicznościach sprawy:
Stowarzyszenie [...] w R. pismem z dnia 8 marca 2011 r. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę dotyczącą wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Poznaniu w związku z bezczynnością tego organu po wyroku WSA z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Po 57/10. Żądanie wymierzenia grzywny uzasadniono naruszeniem art. 35 § 1 k.p.a. w zw. z art. 154 § 1 i art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwanej p.p.s.a.).
Stowarzyszenie wskazało, że wyrokiem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Po 57/10, zobowiązano SKO "do podjęcia czynności związanej ze złożonym przez Stowarzyszenie [...] w R. wezwaniem z dnia 4 czerwca 2010 r. »do usunięcia naruszenia prawa i dopuszczenia do udziału w postępowaniu« w terminie 14 dni od nadesłania akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności". Stowarzyszenie podniosło, iż według informacji uzyskanej z Wydziału Informacji Sądowej WSA akta sprawy zostały zwrócone do organu w dniu 18 lutego 2011 r. Tymczasem SKO, pomimo pisemnego wezwania z dnia 25 lutego 2011 r. do wykonania orzeczenia, "do tej pory" nie wykonało wyroku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż wyrok zobowiązujący do podjęcia czynności związanej ze złożonym przez Stowarzyszenie wezwaniem z dnia 4 czerwca 2010 r. został już wykonany.
Organ podkreślił, że Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Po 57/10, wskazał, iż SKO powinno "rozważyć w terminie przewidzianym przez k.p.a. w art. 35 przekazanie tegoż pisma Staroście Poznańskiemu celem rozpoznania". Organ wyjaśnił, że akta sprawy wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem prawomocności zostały jemu doręczone w dniu 21 marca 2011 r., a nie jak twierdzi pełnomocnik skarżącego – w dniu 18 lutego 2011 r. Mając na uwadze ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w wyroku, postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r. Nr SKO-GN-4001/104/2011 Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało wyżej opisane pismo Stowarzyszenia według właściwości Staroście Poznańskiemu. Oznacza to, iż sprawa została rozstrzygnięta, wyżej opisanym postanowieniem, w dniu 3 marca 2011 r., czyli z zachowaniem zakreślonego w wyroku 14-dniowego terminu, który upływał w dniu 7 marca 2011 r.
Z tych względów przesłanki wymierzenia przedmiotowej grzywny nie zostały spełnione, a wyrok został wykonany w terminie w nim wskazanym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku zaznaczył, że w sprawie nie doszło do zarzucanej przez skarżącego bezczynności organu w wykonaniu wyroku, a tym samym brak jest podstaw do wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu lektura uzasadnienia wyroku z dnia 8 grudnia 2010 r. nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż postanowienie SKO z dnia 3 marca 2011 r. o przekazaniu wniosku Stowarzyszenia Staroście mieściło się w pojęciu "czynności związanej ze złożonym przez Stowarzyszenie (...) wezwaniem z dnia 4 czerwca 2010 r.", do której podjęcia został organ zobowiązany. Postanowienie to zostało doręczone Staroście w dniu 7 marca 2011 r., a pełnomocnikowi Stowarzyszenia w dniu 14 marca 2011 r.
Według Sądu SKO trafnie podniosło, iż akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku zostały nadesłane organowi w dniu 21 lutego 2011 r. Natomiast wskazywana przez Stowarzyszenie data 18 lutego 2011 r., stanowiła datę nadania przesyłki z Sądu, a nie – prawnie relewantną w tym przypadku – datę jej doręczenia do SKO. Zatem termin na wykonanie nakazanej czynności upływał w dniu 7 marca 2011 r., a organ wydał postanowienie w dniu 3 marca 2011 r. – co oznacza, iż w tym przypadku o jakiejkolwiek bezczynności organu albo zwłoce w wykonaniu wyroku nie może być mowy. W konsekwencji Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Stowarzyszenie [...] w skardze kasacyjnej wniosło o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 560 zł.
Na podstawie art. 174 pkt 2 zarzucono naruszenie przepisów postępowania:
- – art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na nieprzedstawieniu w uzasadnieniu wyroku stanu sprawy zgodnie ze stanem faktycznym;
- – art. 154 § 1 oraz art. 151 p.p.s.a. polegające na niewymierzeniu grzywny i na niezasądzeniu kosztów postępowania.
Autor skargi kasacyjnej podniósł w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, że uzasadnienie wyroku nie zawiera wyjaśnienia dlaczego organ zwlekał z wysłaniem postanowienia aż 7 dni. W ocenie skarżącego data wydania postanowienia w dniu 3 marca 2011 r. jest datą mało wiarygodną.
Natomiast SKO w Poznaniu, którego działanie objęte było skargą o wymierzenie grzywny (bezczynność po wyroku), podjęło czynności, ale już po terminie – w dniu 10 marca 2011 r. nadało na poczcie postanowienie znak: SKO-GN-4001/104/2011 przekazujące wniosek Stowarzyszenia Staroście Poznańskiemu. Wydanie orzeczenia (wykonanie czynności) po terminie oznacza, że organ nie wykonał wyroku w całości. Niewykonanie wyroku ma więc miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu.
Według skarżącego niewłaściwe postępowanie organu polegało na niewysłaniu i niedoręczeniu postanowienia zaraz po jego wydaniu.
W rezultacie Stowarzyszenie przed wniesieniem skargi nic nie wiedziało o wydaniu orzeczenia.
Dodatkowo podniesiono, że w kontekście pytania zadanego Sądowi Wojewódzkiemu w Poznaniu strona miała podstawy by z informacji Sądu wywnioskować, że akta po wyroku sygn. akt IV SAB/Po 57/10 zostały doręczone 18 lutego 2011 r., a nie w dniu 21 lutego 2011 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę wyłącznie nieważność postępowania sądowego, która w niniejszej sprawie nie wystąpiła.
Jako niezasadne należało uznać wskazane w podstawie kasacyjnej zarzuty co do naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego.
Wbrew twierdzeniom strony skarżącej uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawarł w nim ustalenia dotyczące okoliczności istotnych do podjęcia rozstrzygnięcia oraz przedstawił podstawę prawną wyroku oraz jej wyjaśnienie.
Nieuprawniony jest zarzut, iż stan sprawy przedstawiony w uzasadnieniu wyroku jest niezgodny ze stanem faktycznym. Materiał zgromadzony w aktach sądowych oraz administracyjnych świadczy o prawidłowych ustaleniach co do zdarzeń i czynności mających znaczenie dla oceny, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze wykonało terminowo wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2010 r.
Prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił, że akta sprawy wraz z wymienionym wyrokiem doręczone zostały Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 21 lutego 2011 r. W konsekwencji termin na wykonanie nakazanej wyrokiem czynności upływał w dniu 7 marca 2011 r.
Z dowodów doręczeń znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że w dniu 7 marca 2011 r. doręczone zostało Staroście postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 3 marca 2011 r. o przekazaniu według właściwości Staroście Poznańskiemu wniosku Stowarzyszenia [...] w R..
W świetle uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2010 r. nie może budzić wątpliwości, że wymienione postanowienie stanowiło wykonanie tegoż wyroku, zobowiązującego Samorządowe Kolegium Odwoławcze do podjęcia czynności związanej ze złożonym przez Stowarzyszenie [...] w R. wezwaniem z dnia 4 czerwca 2010 r.
W takich okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił, że brak było podstaw do wymierzenia grzywny przewidzianej w art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność.
Ustalenia dokonane przez Sąd czyniły zbędnym wyjaśnienie z jakich przyczyn doręczenie postanowienia pełnomocnikowi Stowarzyszenia nastąpiło w dniu 14 marca 2011 r.
Doręczenie postanowienia stronie w późniejszym terminie niż nastąpiło to w stosunku do Starosty, nie może być traktowane jako niewykonanie wyroku.
O wykonaniu wyroku w terminie świadczą okoliczności obiektywnie zweryfikowane, a zatem nie mogło mieć znaczenia to w jakiej dacie o czynnościach organu dowiedział się pełnomocnik Stowarzyszenia.
Dla określenia terminu 14-dniowego wyznaczonego Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu na dokonanie określonej czynności znaczenie miała wskazana wyżej data w jakiej nastąpiło rzeczywiste przekazanie akt administracyjnych oraz wyroku. Błędnie natomiast wywodzi strona skarżąca, że dla oceny niniejszej sprawy powinno mieć znaczenie to, że według informacji uzyskanej z Sądu akta zwrócono 18 lutego 2011 r.
Oczywiście czynność zwrotu akt do organu administracji nie jest tożsama z ich doręczeniem. Rzeczą więc pełnomocnika było upewnienie się w jakim rzeczywiście dniu organ mógł podjąć czynności zmierzające do wykonania wyroku.
Brak w tym zakresie staranności pełnomocnika, a w rezultacie przedwczesne działania polegające na skierowaniu już w dniu 25 lutego 2011 r. wezwania do wykonania wyroku, a następnie złożenie do Sądu skargi pismem z dnia 8 marca 2011 r. nie mogło obciążać strony przeciwnej.
W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały żadne przesłanki warunkujące wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a.
Zasadnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu na mocy art. 184 p.p.s.a.