Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 293/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2018r. w przedmiocie opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 27 lutego 2018 r. Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] (dalej DPGWWP lub organ) na podstawie art. 271 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1566 ze zm., dalej: "Pr. wod.") ustalił Spółce z o.o. [...] w [...] (dalej: Spółka) w formie informacji rocznej za okres 1 stycznia 2018 r. – 30 lipca 2018 r. opłatę stałą w wysokości 224 zł za odprowadzanie do wód: wód opadowych lub roztopowych.
W dniu 13 marca 2018r. Spółka złożyła reklamację, w której nie zgodziła się z naliczeniem opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód, jednocześnie wskazując, że wybudowane przez nią urządzenia wodne zostały przekazane gminie [...] w użytkowanie.
DPGWWP uznał wniesioną reklamację za niezasadną i decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. określił wysokości opłaty stałej na kwotę: 224 złotych. W uzasadnieniu decyzji wskazując, że pozwolenie wodnoprawne zostało wydane na rzecz skarżącej Spółki. Nadto sieć kanalizacji deszczowej zaprojektowana na nieruchomości należącej do Spółki, została włączona w kolektor odprowadzający wody opadowe istniejącym wylotem do zbiornika Elektrowni Wodnej [...].
Od powyższej decyzji skargę wywiodła Spółka domagając się jej uchylenia oraz wskazując, że na mocy umowy użytkowania zawartej z Gminą [...] przekazała wybudowane urządzenia wodne i nie ponosi za nie odpowiedzialności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu beneficjentem pozwolenia wodnoprawnego jest Spółka, która zarazem jest podmiotem korzystającym ze środowiska w rozumieniu art. 3 pkt 20 lit. a ustawy Prawo ochrony środowiska i jednocześnie podmiotem korzystającym z usług wodnych, bowiem usługi te mogą być wykonywane tylko przez podmiot, który legitymuje się pozwoleniem wodnoprawnym. Z kolei umowa cywilnoprawna na którą powołuje się Spółka, nie może skutkować jakąkolwiek zmianą w sferze sytuacji publicznoprawnej, ukształtowanej decyzją administracyjną.
W skardze kasacyjnej [...] Sp. z o.o. w [...] zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając naruszenie:
- 1. art. 35 ust. 3 pkt 7 w zw. z art. 298 Pr. wod., poprzez uznanie, iż skarżąca Spółka jest podmiotem korzystającym z usług wodnych i w związku z czym obowiązana jest do ponoszenia opłat za usługi wodne,
- 2. art. 8 § 1 k.p.a. poprzez nierówne traktowanie podmiotów.
Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie rozpoznanie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Jednocześnie oświadczając, że zrzeka się przeprowadzenia rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i jest związany podstawami w niej zawartymi, z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw.
Pomijając wadliwą konstrukcję zarzutów kasacyjnych, które jako naruszone wskazują przepisy zarówno prawa materialnego i jak prawa procesowego bez powiązania z właściwymi przepisami (art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c) ustawy, która reguluje postępowanie przed sądem administracyjnym (p.p.s.a.), wskazać należy, że zgodnie z art. 298 pkt 1 Pr. wod. opłatę za usługi wodne są obowiązane ponosić podmioty korzystające z usług wodnych. Jak wskazuje art 35 ust. 3 pkt 7 Pr. wod. usługi wodne obejmują między innymi odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast.
Należy zwrócić również uwagę na uregulowanie prawne wynikające z art. 389 pkt 1 Pr. wod., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozwolenie wodnoprawne jest wymagane na usługi wodne. Nie ulega zatem wątpliwości, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód stanowi usługę wodną, na którą wymagane jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego. Takie pozwolenie - co wynika z akt sprawy - posiada skarżąca kasacyjnie Spółka, która decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] uzyskała pozwolenie wodnoprawne na odprowadzanie istniejącym wylotem usytuowanym na prawym brzegu Zbiornika Elektrowni Wodnej [...] na rzece [...] oczyszczonych w piaskowniku i separatorze wód opadowych, spływających z terenu osiedla mieszkaniowego pn. Kompleks willowy w [...].
Skarżąca kasacyjnie nie kwestionowała okoliczności wydania ww. decyzji. Przyjąć zatem należało, że ma prawnie zagwarantowaną możliwość odprowadzania wód opadowych i roztopowych z czego faktycznie korzysta, o czym świadczy wniosek skarżącej o wydanie pozwolenia wodnoprawnego zarówno wcześniejszego z dnia 18 grudnia 2000 r. jak i kolejnego z dnia 20 sierpnia 2008 r. Jeżeli zatem skarżąca jest podmiotem korzystającym z usług wodnych w rozumieniu ustawy - Prawo wodne, to z mocy art. 298 pkt 1 Pr. wod. ciążył na niej obowiązek ponoszenia opłaty za usługi wodne. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt wcześniejszego przekazania w użytkowanie urządzeń wodnych Gminie [...] (2004r.), w sytuacji gdy już w czasie obowiązywania tej umowy skarżąca Spółka wystąpiła o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego wskazując siebie jako stronę postępowania i w konsekwencji adresata decyzji. Tym samym niezasadny jest zarzut kasacyjny naruszenia art. 35 ust. 3 pkt 7 w zw. z art. 298 pkt 1 Pr. wod.
Niezasadny jest również zarzut kasacyjny naruszenia art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017r. poz. 1257 ze zm. dalej: "k.p.a.") polegający na nierównym traktowaniu podmiotów. Wbrew stanowisku skarżącej kasacyjnie jej sytuacja nie jest podobna do sytuacji, gdy nie istnieją urządzenia wodne za pomocą których odprowadzane są wody opadowe i roztopowe. Z kolei subiektywne przeświadczenie o braku korzystania z istniejących urządzeń wodnych, nie zwalnia skarżącej z obowiązku ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska, poprzez odprowadzanie do wód: wód opadowych i roztopowych w oparciu o udzielone skarżącej kasacyjnie pozwolenie wodnoprawne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.