Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 171/07, wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] Sp. z o.o. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, iż zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, iż zaskarżona decyzja skierowana na adres spółki [...] z siedzibą w G. została odebrana przez jej przedstawiciela M. O. w dniu [...]. Termin na wniesienie skargi upłynął dnia 18 grudnia 2006 r. Skarga została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 20 grudnia 2006 r., a więc już po upływie ustawowego terminu.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyła [...] Sp. z o.o. (następca prawny [...] sp. z o.o.), reprezentowana przez radcę prawnego G. K.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż skarga została wniesiona po upływie terminu 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu ostatecznej decyzji Wojewody M., podczas gdy w sprawie został ustanowiony pełnomocnik, w stosunku do którego na podstawie art. 40 § 2 k.p.a. istnieje obowiązek doręczania wszelkich pism, w związku z czym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi winien być liczony od dnia doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącego.
Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, iż w przedmiotowej sprawie skarżący ustanowił pełnomocnika - radcę prawnego Z. R.. Skierowane do Wojewody M. odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] W. z dnia [...] zostało wniesione w imieniu skarżącego przez tego pełnomocnika, a do odwołania dołączono odpis pełnomocnictwa. Wojewoda M. doręczył decyzję z dnia [...] pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 listopada 2006 r. Podniesiono, iż Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił faktu ustanowienia pełnomocnika i uznał, iż początkową datą terminu do wniesienia skargi jest dzień 16 listopada 2006 r. Natomiast data doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącego powinna determinować rozpoczęcie biegu terminu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Dokonując tej kontroli Sąd nie jest uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia wykraczającej poza ramy wyznaczone zarzutami skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zawiera usprawiedliwione podstawy zaskarżenia, a to z poniższych względów.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a." - Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W sprawie niniejszej przepis ten podał Sąd pierwszej instancji jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia.
Sąd pierwszej instancji przyjmując dzień 16 listopada 2006 r., jako początek biegu terminu do wniesienia skargi, opiera się na dowodzie doręczenia decyzji Wojewody M. z dnia [...], załączonym do akt administracyjnych. To stanowisko Sądu budzi uzasadnione zastrzeżenia w świetle dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych. A mianowicie w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, iż zaskarżoną decyzję odebrał pracownik [...] sp. z o.o. - M. O. w dniu 16 listopada 2006 r. Niemniej jednak Sąd pierwszej instancji nie wziął pod uwagę, że w postępowaniu toczącym się przed organami administracji [...] sp. z o.o. - była reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego Z. R.. W takim wypadku stosownie do postanowienia art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi.
W konsekwencji także 30 dniowy termin do wniesienia skargi winien być liczony od daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 1997 r., I SA/Po 1333/96; postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 1997 r., III RN 19/97- OSNP 1997/21/415; postanowienie SN z dnia 6 stycznia 1999 r., III RN 95/98 - OSNP 1999/21/672,).
W tej sytuacji przed wydaniem zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji obciążał obowiązek wnikliwego wyjaśnienia okoliczności dotyczących doręczenia zaskarżonej decyzji jako okoliczności istotnych dla podjęcia kwestionowanego postanowienia.
Wprawdzie Sąd pierwszej instancji zobowiązał organ o nadesłania dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o.o. w G., lecz zobowiązanie Sądu dotyczyło dowodu doręczenia decyzji samej stronie, a nie pełnomocnikowi strony. W wyniku zobowiązania Wojewoda M. nadesłał duplikat zwrotnego poświadczenia odbioru z dnia 16 listopada 2006 r. - dokument świadczący o wysłaniu decyzji na adres strony, a nie na adres pełnomocnika strony.
Właściwe ustalenie daty doręczenia pełnomocnikowi strony zaskarżonej decyzji ma fundamentalne znaczenie dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia skargi. A zatem konieczne jest ustalenie, daty doręczenia pełnomocnikowi strony ([...] Sp. z o.o.) decyzji Wojewody M. z dnia [...]. Skoro zaś Sąd pierwszej instancji nie poczynił ustaleń koniecznych do podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia, to tym samym wydane postanowienie dotknięte jest wadami skutkującymi jego uchylenie.
Z tego względu na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie została rozpoznana skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi.