Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Gl 784/07, odrzucił skargę Przedsiębiorstwa Usług Wodociągowych [...] Sp. z o.o. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, ponieważ skarżący wysłał ją bezpośrednio do Sądu w dniu 3 lipca 2007 r., zaś Sąd, po jej otrzymaniu w dniu 5 lipca 2007 r., stosownie do zarządzenia z dnia 6 lipca 2007 r., wysłał skargę do organu w dniu 9 lipca 2007 r.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniosło Przedsiębiorstwo Usług Wodociągowych [...] Sp. z o.o., reprezentowane przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 145 § 1 pkt 2 ppsa poprzez wadliwą wykładnię art. 58 § 1 pkt 2 ppsa i uznanie, ze skarga została wniesiona z uchybieniem terminu podczas, gdy przed jego upływem została nadana do Sądu, a następnie przekazana do organu administracji w trybie art. 65 § 1 kpa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że nietrafny jest pogląd Sądu I instancji, iż w przypadku nadania skargi bezpośrednio do Sądu o terminie jej wniesienia decyduje data nadania jej przez Sąd na adres organu. W ocenie pełnomocnika strony zastosowanie powinien znaleźć art. 65 kpa, w przeciwnym razie bowiem dochodzi do naruszenia art. 45 ust. 2 Konstytucji RP.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W skardze kasacyjnej nie kwestionuje się terminu doręczenia decyzji skarżącemu (4 czerwca 2007 r.). Z akt sprawy wynika także, iż skargę sporządził pełnomocnik skarżącego - radca prawny, zgodnie z udzielonym mu pełnomocnictwem, zaś skarga ta, pomimo zawarcia w jej treści postanowienia, iż adresatem jej jest wprawdzie sąd administracyjny lecz podlega przekazaniu za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, faktycznie została przesłana bezpośrednio do Sądu.
Sąd otrzymał skargę w dniu 5 lipca 2007 r. i bezzwłocznie przesłał ją, stosownie do wymagań art. 54 § 1 ppsa, do właściwego organu, jednakże nadanie przesyłki nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji zasadnie Sąd I instancji przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i z tej przyczyny podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, jako niedopuszczalna.
Odnosząc się do podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 45 ust. 2 Konstytucji RP wobec ograniczenia prawa strony do sądu, gdyż należało zastosować zasadę wynikającą z art. 65 § 2 kpa stanowiącą, że pismo wniesione do niewłaściwego organu przed upływem terminu i przekazane następnie do organu właściwego uważa się za wniesione w terminie, Naczelny Sąd Administracyjny wyraża pogląd, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie narusza art. 65 § 1 kpa, a tym samym również art. 45 ust. 2 Konstytucji RP.
Jak to słusznie w uzasadnieniu skargi kasacyjnej przyznaje strona, postępowanie przed sądem administracyjnym zostało uregulowane odrębnym aktem ustawowym i przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mają w tym postępowaniu zastosowania, co dotyczy też art. 65 § 1 kpa.
Skoro zatem w dacie wniesienia skargi obowiązywały unormowania warunkujące dopuszczalność skargi od wniesienia jej w określonym terminie, jak też regulowało tryb wniesienia skargi (za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję) błędne działanie strony, korzystającej przy tym z profesjonalnego pełnomocnika, powoduje skutki stronę tę obciążające.
Brak jest w związku z tym podstaw do posiłkowania się unormowaniami kodeksu postępowania administracyjnego do wywiedzenia, że wadliwie Sąd I instancji ustalił termin wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.