Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt II SAB/Go 35/22 odrzucił skargę R. Z. na bezczynność Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku.
Sąd wskazał, że w dniu 22 lutego 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R. Z. zawierająca zarzuty pod adresem Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: LWINB) dotyczące niewydania przez organ decyzji w przedmiocie przywrócenia prawnej granicy nieruchomości nr [...] należącej do skarżącej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 kwietnia 2022 r. skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność LWINB wyczerpała tryb określony w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. czy skierowała do właściwego organu ponaglenie oraz do nadesłania kopii wniesionego ponaglenia, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie nie zostało przez skarżącą wniesione.
Odrębnym zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2022 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wymagana kwota pieniężna wpłynęła na rachunek bankowy Sądu w dniu 4 maja 2022 r., natomiast pismem z dnia 2 maja 2022 r. (data wpływu do Sądu – 6 maja 2022 r.) R. Z. poinformowała, że z uwagi na to, że organ udzielił jej "pokrętnej" odpowiedzi na złożony wniosek dotyczący wydania decyzji, nie było powodu, aby występowała do organu łamiącego prawo z ponagleniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skargę należało odrzucić.
Sąd powołał art. 52 § 1 i 2, art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej p.p.s.a.), a także regulacje zawarte w art. 37 k.p.a. i wskazał, że z treści cytowanych przepisów wynika konieczność poprzedzenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a.
W przedmiotowej sprawie R. Z. złożyła do Sądu skargę na bezczynność LWINB zarzucając organowi uchylanie się od wydania decyzji dotyczącej przywrócenia prawnej granicy nieruchomości nr [...], której jest właścicielem. Nie ma sporu co do tego, że przed wniesieniem skargi skarżąca nie wystosowała do organu nadrzędnego nad organem, którego bezczynność skarży, tj. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła R. Z., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 52 § 1 i 2, art. 53 § 2b p.p.s.a. - poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące odrzuceniem skargi na bezczynność LWINB (pismem z dnia 18 lipca 2022 r. dokonano sprostowania nazwy organu) w przedmiocie wydania postanowienia.
Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. do ponownego rozpoznania, rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz zasądzenie od organu administracyjnego na rzez skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Odnosząc się do wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie wskazać należy, że zgodnie z art. 182 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem skarga kasacyjna została wniesiona od postanowienia odrzucającego skargę. Podkreślenia wymaga, że o tym, czy w tego rodzaju sprawie skarga kasacyjna zostanie rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, czy na rozprawie decyduje Naczelny Sąd Administracyjny. Stwierdzić należy, że okoliczności sprawy nie uzasadniają przekazania sprawy do rozpoznania na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zawartą w art. 7 p.p.s.a. zasadę szybkiego i sprawnego przeprowadzenia postępowania rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.
Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., bowiem nie została ona poprzedzona ponagleniem, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 2b p.p.s.a.
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W myśl zaś art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej, jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a.
Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 26 kwietnia 2022 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 kwietnia 2022 r., skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność LWINB wyczerpała tryb określony w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. czy skierowała do właściwego organu ponaglenie oraz do nadesłania kopii wniesionego ponaglenia, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie nie zostało przez skarżącą wniesione.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 2 maja 2022 r. skarżąca wyjaśniła, że organ udzielił jej pokrętnej odpowiedzi zwykłym pismem na złożony wniosek, nie było więc powodu, aby występowała do organu z ponagleniem.
Wobec tego nie ulega wątpliwości, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystosowała do organu wyższego stopnia nad organem, którego bezczynność skarży, tj. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a.
Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, żadne z pism wymienionych w skardze kasacyjnej nie może być uznane za ponaglenie, przede wszystkim z tego względu, że zostały one sporządzone już po wniesieniu skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a.