Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 31 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. G. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2014 r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.
Pismem z dnia 31 stycznia 2014 r., sprecyzowanym pismem z dnia 23 lutego 2014 r., skarżący wystąpił o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki z dnia [...] września 2011 r. nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego zlokalizowanego na działce nr [...] na terenie [...] w K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. odmówił wznowienia postępowania, ponieważ podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione po upływie terminu, określonego w art. 148 § 1 K.p.a. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 12 marca 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją można wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedział się o okoliczności stanowiącej postawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 K.p.a.).
Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazał na nowe okoliczności faktyczne istotne dla sprawy – dokonanie przez organ pierwszej instancji błędnych pomiarów obiektu budowlanego znajdującego się na działce skarżącego. Organ odwoławczy wskazał, że skarżący już w piśmie z czerwca 2013 r. kwestionował wymiary obiektu budowlanego ustalone przez organy nadzoru budowlanego. Kwestia ta była podnoszona także w innych pismach skarżącego. Termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, wbrew stanowisku skarżącego, nie jest liczony od dnia uzyskania informacji o możliwości wniesienia takiego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalając skargę, podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedział się o okoliczności stanowiącej postawę do wznowienia postępowania. Jako okoliczność stanowiącą podstawę wznowienia skarżący wskazał nieprawidłowe dokonanie pomiarów obiektu budowlanego. Skarżący już w piśmie z czerwca 2013 r. kwestionował wymiary obiektu budowlanego dokonane przez organy nadzoru budowlanego. Oznacza to, że okoliczność stanowiąca podstawę wznowienia była znana skarżącemu już w czerwcu 2013 r. Tym samym, podanie skarżącego o wznowienie postępowania zostało wniesione z uchybieniem terminu, określonego w art. 148 § 2 K.p.a.
W skardze kasacyjnej skarżący zarzucił naruszenie art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i art. 148 § 1 K.p.a. Skarżący podniósł, że odmowa wznowienia postępowania przez organ jest dopuszczalna jedynie wówczas gdy kwestia ewentualnego przekroczenia terminu jest oczywista. Zdaniem skarżącego wadliwe jest stanowisko organów administracji, które podzielił Sąd pierwszej instancji, że początek biegu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania przypadał na czerwiec 2013 r. Dopiero bowiem w piśmie z dnia 20 grudnia 2013 r. organy administracji poinformowały skarżącego o jego sytuacji prawnej oraz o możliwości wznowienia postępowania.
Zatem od tego momentu należy liczyć termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w tej sprawie. Na organie administracji ciąży obowiązek wyjaśnienia rzeczywistej woli strony, jeżeli charakter pisma wniesionego przez nią może budzić wątpliwości. Skarżący we wszystkich pismach składanych do organu pierwszej instancji poddawał w wątpliwość prawidłowość dokonanych pomiarów obiektu budowlanego. Ponadto, nawet gdyby przyjąć, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, to w orzecznictwie wskazuje się, że miesięczny termin dla złożenia przez stronę wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powinna odnosić się wyłącznie do tych przypadków, w których podstawą wniosku jest okoliczność, z powodu której organ nie może wznowić postępowania z urzędu. W pozostałych przypadkach, jeżeli żądanie strony jest uzasadnione istnieniem jednej z okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 K.p.a., to bez względu na to, czy strona zachowała termin, czy nie, organ powinien wznowić postępowanie. Termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie ma zastosowania dla przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.
Przytaczając takie podstawy kasacyjne skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 K.p.a.). Z treści art. 148 § 1 K.p.a. wynika wprost, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, a nie jak twierdzi skarżący, od dnia, w którym strona dowiedziała się o możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Tym samym, błędne jest stanowisko skarżącego, że termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym skarżący zapoznał się z treścią pisma organu pierwszej instancji z dnia 20 grudnia 2013 r. informującego skarżącego o możliwości wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Skarżący jako podstawę wznowienia postępowania wskazywał na dokonanie przez organ pierwszej instancji błędnych pomiarów obiektu budowlanego znajdującego się na działce skarżącego, a zatem na nowe okoliczności faktyczne istotne dla sprawy (art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.). Na powyższe okoliczności błędnych pomiarów obiektu budowlanego skarżący wskazywał już w piśmie z dnia 8 czerwca 2013 r. Należy zatem podzielić stanowisko organów obu instancji, jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, że skarżący o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania dowiedział się w czerwcu 2013 r. Tym samym wniesiony w dniu 4 lutego 2014 r. wniosek skarżącego o wznowienie postępowania, został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu zaprezentowanego w powołanym przez skarżącego wyroku NSA z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2404/11, że miesięczny terminy dla złożenia przez stronę wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powinien odnosić się wyłącznie do tych przypadków, w których podstawą wniosku, jest okoliczność, z powodu której organ nie może wznowić postępowania z urzędu. Taka wykładnia art. 148 § 1 K.p.a. nie znajduje uzasadnienia w treści tego przepisu. Ponadto prowadziłaby do zatarcia różnicy pomiędzy postępowaniem wznowieniowym prowadzonym na wniosek strony a postępowanie prowadzonym z urzędu. Strona nie może skutecznie kwestionować postanowienia o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego podnosząc, że kwestia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie ma znaczenia, ponieważ postępowanie może zostać wznowione z urzędu na podstawie art. 147 K.p.a.
Powołane przez skarżącego argumenty, że wybudowana na jego działce altana działkowa ma inne wymiary i z tego względu nie powinna podlegać nakazowi rozbiórki, mogą stanowić podstawę do złożenia wniosku o wygaśnięcie decyzji z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, na podstawie art. 4 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 528), który to przepis dotyczy altan działkowych objętych ostateczną decyzją o nakazie rozbiórki, wydaną przed dniem wejścia w życie tej ustawy, jeżeli decyzja nie została jeszcze wykonana, a altana działowa nie przekracza wymiarów określonych w art. 2 pkt 9a ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2014 r., poz. 40 ze zm.).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.