Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 lipca 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 567/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 2005r., Nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy uchwały w sprawie zawieszenia w prawie wykonywania zawodu lekarza.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, co następuje
Okręgowa Rada Lekarska [...] Izby Lekarskiej, po rozpatrzeniu wniosku lek. Z. K. z dnia 13 stycznia 2005r. o uchylenie uchwały Nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2000r. w sprawie zawieszenia w prawie wykonywania zawodu, uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2005r., utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę. Uchwała z dnia [...] sierpnia 2000r. zawieszająca Z. K. w prawie wykonywania zawodu lekarza, była przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2002r., sygn. akt I SA 2738/00 oddalił skargę. Zgodnie z brzmieniem § 1 powyższej uchwały zawieszenie w prawie wykonywania zawodu lekarza nastąpiło do czasu zakończenia postępowania w sprawie orzeczenia o zdolności albo niezdolności Z. K. do wykonywania zawodu lekarza. Warunkiem zakończenia tego postępowania jest poddanie się przez skarżącego dodatkowym badaniom w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. w celu bezstronnego potwierdzenia wstępnej diagnozy Komisji Lekarskiej powołanej do oceny zdolności do wykonywania zawodu, która orzekła, że Z. K. winien poddać się systematycznemu leczeniu w otwartym lub zamkniętym ośrodku psychiatrycznym.
Okręgowa Rada Lekarska [...] Izby Lekarskiej stwierdziła, że nie ustały przyczyny zawieszenia w sprawie wykonywania zawodu lekarza, bowiem nadal toczy się postępowanie w sprawie orzeczenia o zdolności albo niezdolności Z. K. do wykonywania zawodu lekarza. Brak zakończenia tego postępowania uniemożliwia skarżący Z. K., który uchyla się od poddania badaniom psychiatrycznym w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w W. Po rozpatrzeniu odwołania Z. K. Naczelna Rada Lekarska uchwałą Prezydium z dnia [...] września 2005r. utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę. W uzasadnieniu w/w uchwały Komisja Lekarska wskazała, że dwukrotnie wyznaczała termin badania lek. Z. K. (27 lipca 2005r. i 24 sierpnia 2005r.), jednakże skarżący nie stawił się na żaden z wyznaczonych terminów.
Biorąc pod uwagę zebraną dokumentację oraz treść korespondencji skarżącego, Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej stwierdziło, że nadal istnieją przyczyny do zawieszenia Z. K. w prawie wykonywania zawodu lekarza.
Na powyższą uchwałę Z. K. złożył skargę do sądu administracyjnego, wywodząc, że zawieszenie w prawie wykonywania zawodu jest spowodowane wyłącznie ujawnieniem przez niego przestępstw zawodowych obciążających środowisko lekarskie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa. Przede wszystkim Sąd stwierdził, że Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej było właściwe do podjęcia zaskarżonej uchwały, gdyż zgodnie z art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. o izbach lekarskich (Dz.U. Nr 30, poz. 158 ze zm.) Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej działa w imieniu Rady w sprawach określonych jej uchwałą. Uchwałą z dnia 28 grudnia 2001r. Naczelna Rada Lekarska upoważniła Prezydium do działania w jej imieniu. Sąd podzielił argumentację Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, że skarżący Z. K. swoim działaniem uniemożliwia zakończenie postępowania w sprawie orzeczenia o zdolności albo o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza i stwierdził, że organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że nie ustały przyczyny zawieszenia w prawie wykonywania zawodu lekarza.
Od powyższego wyroku Z. K. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości wraz z uchwałami wydanymi w obu instancjach oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz § 1 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 11 maja 1999r. w sprawie trybu powoływania i organizacji komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza, przez uznanie i przyjęcie wbrew zarzutom skarżącego, że sposób powołania i skład komisji był zgodny z powołanymi przepisami prawa. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono, że komisje powołane przez Okręgową i Naczelną Radę Lekarską nie składały się z lekarzy będących członkami właściwej okręgowej izby lekarskiej, wykonujących zawód lekarza co najmniej siedem lat i posiadających specjalizację w odpowiedniej dziedzinie medycyny. W ocenie skarżącego nie zostały prawidłowo przeprowadzone procedury związane z weryfikacją jego zdolności do wykonywania zawodu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do brzmienia art. 183 powołanej ustawy - sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod rozwagę jedynie okoliczności wskazujące na nieważność postępowania. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek powodujących nieważność postępowania, to postępowanie kasacyjne ograniczać się będzie do zbadania zasadności wskazanych w skardze podstaw kasacyjnych.
Skarga kasacyjna zawiera zarzuty naruszenia prawa materialnego - art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz § 1 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 11 maja 1999r. w sprawie trybu powoływania i organizacji komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza. Zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający wykonywanie zawodu lekarza, powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny.
Komisja ta wydaje orzeczenie w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Szczegółowy tryb powoływania i organizacji komisji oraz tryb orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza reguluje powołane wyżej rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej. W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi naruszenie § 1 ust. 4 powyższego rozporządzenia, który stanowi, iż w skład komisji mogą być powołani lekarze będący członkami właściwej okręgowej izby lekarskiej, wykonujący zawód lekarza co najmniej od 7 lat i posiadający specjalizację w odpowiedniej dziedzinie medycyny.
Należy stwierdzić, że zarzuty te są oderwane od przedmiotu niniejszej sprawy, który wyznaczają treść uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 2005r. oraz utrzymanej nią w mocy uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej z dnia 11 marca 2005r. W tak zakreślonych granicach sprawy nie są rozpoznawane kwestie dotyczące osób wchodzących w skład komisji, gdyż istotą niniejszej sprawy jest kwestia zbadania, czy zachodzą przesłanki dla uchylenia uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej [...] Izby Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2000r. zawieszającej skarżącego Z. K. w prawie wykonywania zawodu lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podzielił stanowisko organów samorządu lekarskiego obu instancji, iż przesłanki do uchylenia uchwały o zawieszeniu w prawie wykonywania zawodu nie zachodzą. Skarga kasacyjna od wyroku Sądu I instancji aprobującego wydane rozstrzygnięcia administracyjne nie podnosi natomiast kwestii, które z rozpatrywaną sprawą się wiążą i nie zarzuca naruszenia takich przepisów prawa, które umożliwiłyby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odniesienie się do kwestii legalności wyżej powołanych uchwał organów samorządu lekarskiego.
W przedstawionym stanie rzeczy skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.