Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez doręczenie 22 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Mimo dwukrotnego awizowania przesyłki pocztowej zawierającej wyżej wymienione wezwanie skarżący nie odebrał tego wezwania i nie uzupełnił braków skargi. Sąd w oparciu o przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał wezwanie za skutecznie doręczone, a wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł J. K. zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucił mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania tj.:
- 1. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na przyjęciu, iż przesłanka do odrzucenia skargi została spełniona pomimo niedoręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi;
- 2. art. 69 p.p.s.a., polegające na przyjęciu błędnego adresu do doręczeń pomimo wyraźnego jego wskazania w treści skargi z dnia 2 listopada 2011 r.;
- 3. art. 73 § 1 w zw. z § 4 p.p.s.a., polegające na błędnym przyjęciu, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skarżącemu doręczone.
Wskazując na powyższe skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego błędnym było uznanie za skutecznie doręczoną przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez doręczenie 22 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Przesyłka ta została zaadresowana na adres zamieszkania skarżącego, podczas gdy skarżący w skardze do sądu administracyjnego wskazał w sposób jednoznaczny inny niż adres zamieszkania adres dla doręczeń i to na ten adres winny być kierowane wszelkie pisma procesowe kierowane do strony.
Skoro zaś wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skierowane na błędny adres wadliwym było uznanie tego wezwania za skutecznie doręczone, a tym samym na tym etapie postępowania brak było podstaw do odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie rozpoznano Skargę kasacyjną od postanowienia...