Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 548/18 oddalił skargę E.R. i M.R. (dalej określanych jako skarżący) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie rozbiórki budynku biurowo-socjalnego, złożonego z trzech kontenerów.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że koszt usunięcia 3 kontenerów, bez których skarżący nie mogą prowadzić działalności budowlanej (skarżący zatrudniają 15 pracowników), wynosi ok. 11.800 zł, a zakup działki o powierzchni min. 300 m2, na które można przenieść te kontenery, to wydatek rzędu ok. 35 000 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jak wyjaśnił zaś Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 (ONSAiWSA 2007 nr 4, poz.
77) w postępowaniu kasacyjnym, w tym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest również wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, nie oceniając merytorycznie zaskarżonego aktu, na etapie rozpoznawania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, powinien wziąć pod uwagę charakter sprawy i ocenić istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Nie ulega wątpliwości, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Rozbiórka obiektu budowlanego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt II OZ 785/12). Na powyższe spostrzeżenie w rozpoznawanej sprawie nie ma wpływu fakt, że nakazem rozbiórki został objęty obiekt złożony z kontenerów, tj. możliwy do zdemontowania i przeniesienia w inne miejsce, gdyż wykonanie decyzji nakazującej jego rozbiórkę skutkować będzie trwałym usunięciem obiektu z dotychczasowego miejsca posadowienia. Na tym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie może się zaś wypowiadać w kwestii legalności decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu. W konsekwencji powyższego uznać należy, że w niniejszej sprawie doszło do spełnienia przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.