Uzasadnienie
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa w związku z art. 18 i art. 23 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, wydane przez Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Tarnowie z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Pismem z dnia [...] stycznia Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego w Krakowie o wyjaśnienie wątpliwości związanych z datą doręczenia postanowienia stronom. W odpowiedzi Urząd Pocztowy w R. wyjaśnił, że przesyłki zawierające odpisy postanowień dla J. F. i J. F. zostały doręczone pełnoletniemu domownikowi adresatów w dniu 31 grudnia 2009r.
W dniu 2 lutego 2010r. J. F. i J. F. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Małopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2009r., zarzucając naruszenie art. 121 § 2 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego błędne zastosowanie. Skarżący domagali się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnowie.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, z uwagi na fakt, iż została wniesiona po upływie określonego terminu.
Art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Małopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2009r. zostało przez organ odwoławczy wysłane skarżącym w dniu 22 grudnia 2009r., o czym świadczą daty stempli pocztowych umieszczone na zwrotnych potwierdzeniach odbioru. Z potwierdzeń tych wynika też, że w dniu 28 grudnia 2009r. awizowano przesyłki obojgu skarżącym oraz, że odbioru odpisu postanowień dla obojga skarżących dokonał ich syn M. F. Wątpliwości co do daty odbioru zostały wyjaśnione pismem Urzędu Pocztowego R., w którym jednoznacznie wskazano, że odbiór przesyłek dla obojga skarżących nastąpił 31 grudnia 2009r. Zatem, stosownie do art. 53 § 1 i art. 83 § 2 ppsa, ostatnim dniem do wniesienia w niniejszej sprawie skargi był dzień 1 lutego 2010r.
W złożonej od wyżej wymienionego postanowienia skardze kasacyjnej J. i J. F. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnieśli, że odbioru postanowienia dokonał ich syn M. F., który urodził się 01.08.1995 r., a w związku z tym w dniu odbioru przesyłki miał 15 lat i nie miał zdolności do czynności prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W przypadku zastępczego doręczenia pisma osobie fizycznej, pismo takie może zostać doręczone dorosłemu domownikowi, a gdy by go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma (art. 72 p.p.s.a.)
W niniejszej sprawie odpis postanowienia został odebrany przez syna Państwa F., który w dniu odebrania przesyłki, nie był osobą pełnoletnią. (dołączone do akt sprawy wyjaśnienie z Urzędu Pocztowego oraz skrócony odpis aktu urodzenia).
Orzecznictwo sądowe dokonało wykładni pojęcia "dorosły". W tezie postanowienia z dnia [...] grudnia 1993 r. SA/Po 1931/93 (ONSA 1995, nr 2, poz.
53) stwierdzono, że pojęcie " dorosły" jest tożsame z pojęciem " pełnoletni" użytym w art. 3 § 1 k.c. Inaczej mówiąc, ustawodawca uważa, iż dopiero z chwilą osiągnięcia pełnoletniości w rozumieniu art. 10 k.c. człowiek staje się o tyle dojrzały, że zdolny jest do samodzielnego kształtowania praw i obowiązków. Tak więc z tą chwilą dopiero można daną osobę uznać za dorosłą, to jest za taką, która działa z pełnym rozeznaniem także w zakresie następstw czynności faktycznych o skutkach prawnych, do których należy zaliczyć przyjęcie pisma w postępowaniu administracyjnym.
W związku z tym należy uznać, że pojęcie "dorosły" w rozumieniu art. 43 k.p.a. jest tożsame z pojęciem "pełnoletni" ujętym w art. 10 § 1 k.c.
Skoro więc doręczenie odpisu postanowienia skarżącym nie było prawidłowe, bo dokonano go do rąk osoby nie będącej dorosłym domownikiem, odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło z naruszeniem art. 53 § 1 p.p.s.a.
Z przytoczonych wyżej względów na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.