Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wschowie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2009 r., nr 77/2009, na podstawie art. 59f i art. 59g ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) wymierzył inwestorowi "[...]" Sp. z o.o. karę w wysokości 11.250 zł z tytułu stwierdzonej nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy, polegającej na zmianie usytuowania przydomowej oczyszczalni ścieków, w związku z realizacją inwestycji obejmującej budowę budynku magazynowego i budynku handlowo - biurowego w Przyczynie Dolnej.
Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r. sprawy ze skargi "[...]" Spółki z o.o. z siedzibą we Wschowie na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie kary z tytułu nieprawidłowości w zakresie wykonanej budowy obiektu, oddalił skargę.
"[...]" Spółka z o.o. z siedzibą we Wschowie złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w której wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca Spółka podkreśliła, że wymierzona kara opiewa na wysoką kwotę, której zapłacenie w obecnej sytuacji gospodarczej Spółki może spowodować poważne zakłócenie jej bieżącej sytuacji finansowej, co może spowodować trudności w prowadzeniu działalności gospodarczej, regulowaniu zobowiązań wobec kontrahentów, regulowaniu zobowiązań publicznoprawnych, a także brak możliwości terminowego wywiązania się ze świadczeń wobec pracowników Spółki.
W konsekwencji uniemożliwienie wywiązania się z bieżących zobowiązań finansowych, w stosunku do kontrahentów Spółki oraz w zakresie bieżącego regulowania zobowiązań publicznoprawnych, doprowadziłoby do wszczęcia postępowań sądowych i egzekucyjnych przeciwko Spółce, w wyniku czego poniosłaby ona znaczną szkodę majątkową, której w żaden sposób nie będzie mógł wynagrodzić ewentualny zwrot uiszczonej kwoty pieniężnej. Skarżąca Spółka nie posiada oszczędności pieniężnych pozwalających na uregulowanie wskazanej w postanowieniu kwoty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest dopuszczalne również na etapie postępowania kasacyjnego. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", dotyczący możliwości wstrzymania przez sąd, na wniosek skarżącego wykonania aktu lub czynności, zgodnie z art. 193 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. w przypadku gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2005 r. sygn. akt II OSK 1002/05 (ONSA i wsa 2006/2/43).
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek występuje. Nie można wykluczyć, że zapłacenie przez "[...]" Sp. z o.o. kary w wysokości 11 250 zł, może spowodować trudności w terminowym wywiązaniu się Spółki z bieżących zobowiązań finansowych oraz w zakresie bieżącego regulowania zobowiązań publicznoprawnych. Spółka jest obciążona spłatą kredytów inwestycyjnych i obrotowych oraz kosztami związanymi z prowadzonymi inwestycjami. Zwrot zapłaconej kary nie wynagrodzi zatem ewentualnej szkody z tytułu wykonania postanowienia. Ponadto trudno byłoby również odwrócić skutki ewentualnej utraty wiarygodności Spółki w zakresie prowadzonej działalności.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. uwzględnił wniosek skarżącej Spółki i wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia.