Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. J. G. wniosła skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 138/11, wezwano skarżącą J. G. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na ww. decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...], stosownie do przepisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Postanowieniem z dnia 20 maja 2011 r., sygn. II OZ 319/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r. w zakresie wpisu sądowego od skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2011 r. wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 25 stycznia 2011 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego.
Wezwanie do wykonania ww. zarządzenia z dnia 16 czerwca 2011 r. doręczono bezpośrednio skarżącej w dniu 27 czerwca 2011 r. Termin do wykonania zarządzenia i uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 4 lipca 2011 r.
Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 31 sierpnia 2011 r. skarżąca nie uiściła należnego wpisu.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie, w odpisie zarządzenia skierowanego do skarżącej, w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 25 stycznia 2011 r. w przedmiocie uiszczenia należnego wpisu. Jak już wspomniano wezwanie do dokonania tej czynności, zawierające pouczenie o skutkach jej niewykonania, doręczono 27 czerwca 2011 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 4 lipca 2011 r. Skarżąca w wyznaczonym terminie nie dopełniła wskazanej w wezwaniu czynności, tj. nie uiściła należnego wpisu. Zatem zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a." skarga podlegała odrzuceniu przez sąd.
W skardze kasacyjnej wskazano, iż w dniu 8 lipca 2011 r. skarżąca złożyła wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji, zanim powyższy wniosek został rozpatrzony należy uznać za niezasadne.
W oparciu o powyższe pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz nadanie dalszego trybu postępowania merytorycznego w niniejszej sprawie.
Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym o szczególnym charakterze – i co się z tym wiąże – o szczególnych wymaganiach formalnych. Przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej, wprowadzony art. 175 P.p.s.a. miał między innymi na celu zapewnienie temu środkowi odpowiedniego poziomu merytorycznego.
Należy zauważyć, iż art. 176 P.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna zawierać pewne elementy konstrukcyjne, charakterystyczne tylko dla skargi kasacyjnej, które mają charakter materialny i których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy, co w konsekwencji prowadzi do niedopuszczalności kasacji i odrzucenia skargi kasacyjnej.
Prawidłowo sporządzona skarga kasacyjna oprócz wymagań określonych dla pism w postępowaniu sądowym, powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna pozbawiona powyżej wymienionych elementów jest dotknięta brakiem istotnym, nie podlegającym uzupełnieniu w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Skarga kasacyjna J. G. ani w petitum ani w jej uzasadnieniu nie zawiera wskazania przepisów, których naruszenia, zdaniem skarżącej, dopuścił się Sąd pierwszej instancji. Braki powyższego elementu konstrukcyjnego uniemożliwiają jej merytoryczne rozpoznanie, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie może rozpoznawać sprawy, domyślając się jedynie intencji autora skargi, mając wątpliwości interpretacyjne co do podstaw zaskarżenia, jego zakresu i formułowanych wniosków.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.