Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę H. S. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej "rozporządzenie") skarga podlegała wpisowi stałemu w kwocie 100 zł, bowiem była to skarga na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym. Skoro zaś skargę wnosił do Sądu profesjonalny pełnomocnik, to wpis powinien być uiszczony w dacie wniesienia skargi. W postępowaniu administracyjnym opłatę sądową (wpis) uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Pełnomocnik skarżącej nie dopełnił tego wymogu, do skargi zostały natomiast przyklejone znaki opłaty sądowej po 50 zł.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżąca podniosła, że Sąd błędnie przyjął, że wpis od skargi na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w kwocie 75.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku jest wpisem stałym. W myśl art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy. Rodzaj wpisu, stały bądź stosunkowy, ma zasadnicze znaczenie w przypadku, gdy skargę wnosi strona reprezentowana przez radcę prawnego. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest należność pieniężna i dlatego Sąd powinien był ustalić wysokość wpisu stosunkowego i wezwać pełnomocnika skarżącej do jego uiszczenia. Zdaniem skarżącej przepis § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stosuje się do skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu, z wyłączeniem jednakże postanowień, których przedmiotem są należności pieniężne.
Tylko taka interpretacja tego przepisu nie stoi w sprzeczności z przepisem art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto skarżąca podniosła, że nawet jeżeli przyjąć, iż wpis od skargi jest stały, w kwocie 100 zł to skarżąca wpis ten uiściła, naklejając na skardze znaki opłaty sądowej. Drobne uchybienie w zakresie formy uiszczenia opłaty sądowej, przy równoczesnym zachowaniu wszystkich pozostałych wymogów w zakresie uiszczenia wpisu sądowego, tak w zakresie kwoty, jak i terminu wpłaty, nie może skutkować odrzuceniem skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera niezbędne regulacje dotyczące zasad uiszczania opłat sądowych, natomiast w drodze rozporządzenia unormowano jedynie wysokości wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania. Przepis art. 231 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Przez "postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym", o których mowa w przepisie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, interpretowanego w zgodzie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy rozumieć postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego, a nie postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty lub kończące postępowanie w sprawie, bądź też kończące postępowanie w jakimś zakresie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku wymierzające karę z tytułu nielegalnego użytkowania budynku. Postanowienie to nakłada na skarżącego określone zobowiązanie stanowiące należność pieniężną. Postępowanie w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) dotyczy odrębnej sprawy rozstrzyganej w drodze postanowienia. Oznacza to, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest należność pieniężna i dlatego nie można przyjąć, w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że wpis należny od skargi na postanowienie o wymierzeniu kary z tytułu nielegalnego użytkowania budynku jest wpisem stałym, o którym mowa przepisie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.