Uzasadnienie
Zarządzeniem zastępczym z dnia 19 grudnia 2011 r., znak PN.4131.410.2011, Wojewoda Warmińsko-Mazurski, działając na podstawie art. 98a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej jako u.s.g.) stwierdził wygaśnięcie mandatu radnego Rady Miejskiej w Orzyszu - Jarosława Marcinkiewicza.
Skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody wniósł Jarosław Marcinkiewicz żądając uchylenia tego aktu.
Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 146/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę.
Powyższy wyrok został w całości zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Jarosława Marcinkiewicza.
Pismem z dnia 10 sierpnia 2012 r., zatytułowanym "Wniosek o umorzenie postępowania", Jarosław Marcinkiewicz wniósł o umorzenie postępowania w sprawie rozpatrzenia skargi kasacyjnej na zarządzenie zastępcze Wojewody Warmińsko-Mazurskiego oraz o odwołanie wyznaczonej rozprawy.
W uzasadnieniu pisma wskazał, że zarządzenie skutkowałoby wygaśnięciem przysługującego skarżącemu mandatu radnego, podczas gdy w dniu 27 lipca 2012 r. Rada Miejska w Orzyszu podjęła uchwałę nr XXIV/184/12 wygaszając mandat Jarosława Marcinkiewicza na skutek jego zrzeczenia się.
Zdaniem skarżącego dalsze postępowanie stało się zatem bezprzedmiotowe.
Na rozprawę w dniu 31 sierpnia 2012 r. żadna ze stron się nie stawiła.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć wobec cofnięcia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż wprawdzie pismo procesowe skarżącego z dnia 10 sierpnia 2012 r. nie jest wprost zatytułowane jako "cofnięcie skargi kasacyjnej", to jednak wykładnia jego treści, zestawiona z okolicznościami zrzeczenia się mandatu radnego oraz eksponowaną bezprzedmiotowością postępowania wskazują, iż nadesłana korespondencja ma właśnie taki charakter.
Naczelny Sąd Administracyjne zwraca również uwagę, iż skarżący nie stawił się na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2012 r., co uniemożliwiło bezpośrednie wyjaśnienie intencji jego pisma z dnia 10 sierpnia 2012 r. W tym stanie rzeczy uznano, kierując się wykładnią oświadczenia woli skarżącego, iż nadesłał on pismo z zamiarem cofnięcia skargi kasacyjnej i zakończenia w ten sposób postępowania kasacyjnego.
Mając to na uwadze należy zauważyć, iż zgodnie z odpowiednio stosowanym art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.), możliwe jest cofnięcie skargi kasacyjnej, które wiąże Sąd, o ile działanie takie uznane zostanie za dopuszczalne.
Zakreślone w art. 60 p.p.s.a. granice w jakich może poruszać się sąd administracyjny badając dopuszczalność cofnięcia skargi odnoszą się do kwestii związanych z obejściem prawa spowodowanego tymże cofnięciem lub wywołania takim działaniem skutku w postaci utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Tak zakreślone przesłanki dopuszczalności odmowy uznania skuteczności cofnięcia skargi ulegają modyfikacji w postępowaniu odwoławczym (ze względu na jego charakter). W zasadzie uznanie cofnięcia środka odwoławczego za niedopuszczalne będzie więc miało miejsce wtedy, gdy cofnięcie to - oceniane przez pryzmat wcześniej sformułowanych w środku odwoławczym zarzutów - uznane będzie mogło zostać za wywołujące stan obejścia prawa bądź też cofnięcie takie, również oceniane w kontekście wcześniejszych zarzutów kasacyjnych, doprowadzi do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętych kwalifikowaną wadą nieważności. Cofnięcie będzie też mogło zostać uznane za niedopuszczalne w sytuacji, gdy postępowanie sądu pierwszej instancji dotknięte jest wadą nieważności.
Powyższe stanowisko - jak wskazano - wynika ze specyfiki postępowania kasacyjnego, zwłaszcza z zasady związania NSA zarzutami skargi kasacyjnej wyznaczającymi granice sprawy oraz z zasady brania z urzędu pod rozwagę nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż w sprawie nie zachodzą ww. przesłanki, zatem dokonane cofnięcie środka odwoławczego jest dopuszczalne. Przesądza o tym w szczególności fakt, iż Jarosław Marcinkiewicz przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowego zrzekł się mandatu radnego w Radzie Miejskiej w Orzyszu, a organ ten stwierdził wygaśnięcie jego mandatu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. umorzono postępowanie odwoławcze.
O zwrocie całego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.