Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 maja 2023 r., sygn. akt II OSK 1751/20, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi kasacyjnej O. z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Gl 869/18 w sprawie ze skargi P. C., Z. G. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 31 sierpnia 2018 r. nr IFXIV.7840.11.62.2017 w przedmiocie pozwolenia na budowę, oddalił skargę kasacyjną.
Po podpisaniu wyroku i odnotowaniu rozstrzygnięcia NSA dostrzegł, że wadliwie określono ilość skarg wnoszonych przez skarżących do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 31 sierpnia 2018 r. nr IFXIV.7840.11.62.2017 w przedmiocie pozwolenia na budowę. Zamiast określenia "ze skargi P. C., Z. G." powinno być "ze skarg P. C. i Z. G.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2023 r., sygn. akt II OSK 1751/20 podlega sprostowaniu z urzędu.
W niniejszej sprawie rozpatrywanej przez NSA nie ulega wątpliwości, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 31 sierpnia 2018 r. nr IFXIV.7840.11.62.2017 w przedmiocie pozwolenia na budowę wniesione zostały dwie odrębne skargi. Pierwsza autorstwa P. C. (sygn. akt II SA/Gl 869/18) oraz druga Z. G. (sygn. akt II SA/Gl 870/18), które zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia stosownie do art. 111 § 1 P.p.s.a. (zarządzenia k. 21 akt). Potwierdza to także uzasadnienie zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku, gdzie Sąd odnosi się osobno do skargi P. C. i skargi Z. G. (k. 373 verte i 374 akt).
Wobec tego należało sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2023 r., sygn. akt II OSK 11751/20 poprzez właściwe wskazanie ilości skarg wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i ich autorów.
Należało uznać to za oczywistą omyłkę pisarską bowiem w istocie do Sądu I instancji wniesiono odrębne skargi a nie jedną skargę ww. skarżących.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.