Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1753/06 Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie I uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 574/05 i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, w punkcie II zasądził od Prokuratora Rejonowego w K. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. kwotę 276 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadniając punkt II wyroku, wskazano, że o kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a."
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi organu – radcy prawnemu K. M. w dniu 12 lutego 2008 r.
W dniu 19 lutego 2008 r. pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., powołując się na art. 205 § 2 i art. 203 pkt 2 p.p.s.a. złożyła wniosek o uzupełnienie przedmiotowego wyroku o rozstrzygnięcie dotyczące zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego od Prokuratora Rejonowego w K. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G.. Pełnomocnik organu podniosła, iż Sąd w przedmiotowej sprawie nie rozstrzygnął co do żądania zawartego w pkt 3 petitum skargi kasacyjnej, tj. co do żądania zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik organu powołała się na umowę zawartą pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w G. a radcą prawnym K. M., etatowym członkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] w sprawie dodatkowego wynagrodzenia radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki – stosownie do § 2 art. 157 p.p.s.a. - sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Przykładem takiego dodatkowego obligatoryjnego orzeczenia jest orzeczenie co do koszów postępowania (jeśli wniosek o zasądzenie kosztów został zgłoszony – art. 209 i art. 210 § 1 p.p.s.a., z wyjątkiem sytuacji, gdy wyrok zapada na posiedzeniu niejawnym – art. 210 § 2 p.p.s.a.), przy czym orzeczenie uzupełniające wyrok w zakresie zwrotu kosztów zapada w formie postanowienia - § 3 art. 157 p.p.s.a.
W postępowaniu drugoinstancyjnym przepis art. 157 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie z mocy art. 193 p.p.s.a. Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania może nastąpić poprzez zgłoszenie wniosku przez stronę, pod warunkiem, że orzeczenie o tych kosztach nie znalazło się w wyroku.
Wydany w sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego spełnia wszystkie wymagania, ponieważ rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej, a także orzeka o złożonym wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Jeśli więc w rozpatrywanej sprawie orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania zostało zawarte w pkt II wyroku, to brak było podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku o jego uzupełnienie w omawianym zakresie (wniosek a contrario z przepisu § 1 art. 157 p.p.s.a.). Okoliczność, że Naczelny Sąd Administracyjny zasądził koszty postępowania kasacyjnego w niższej wysokości, niż określiła to strona w swoim wniosku, nie uzasadnia żądania uzupełnienia wyroku (por. postanowienie NSA GSK 1334/04, ONSAiWSA 2005/6/124, uchwała SN z 11 grudnia 1972 r., III PZP 14/72, OSNCP 1972, nr 12, poz. 215).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.