Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 marca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 1154/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. F. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], którą nakazano inwestorowi P. F. rozbiórkę dwóch hal namiotowych o wymiarach w rzucie: 16,20 m x 72,00 m oraz 17,00 m x 32,20 m, usytuowanych na terenie nieruchomości przy ul. O. [...] w W., wybudowanych bez pozwolenia na budowę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł P. F., zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej został zawarty "wniosek o wstrzymanie wykonania do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2016 roku wydanego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1154/15 w przedmiocie rozpoznania skargi P. F. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. w sprawie nakazania inwestorowi - P. F. rozbiórki dwóch hal namiotowych usytuowanych na terenie nieruchomości przy ul. O. [...] w W.".
W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, powołując się na art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "P.p.s.a."), że w razie konieczności wykonania nałożonych zaskarżonym wyrokiem obowiązków, a następnie uchylenia zaskarżonego wyroku przez NSA zostanie wyrządzona znaczna szkoda, której skutki będą trudne do odwrócenia. Rozbiórka hal namiotowych spowoduje zniszczenie części ich elementów konstrukcyjnych i brak możliwości ich ponownego wykorzystania. W przypadku uchylenie wyroku konieczna byłaby ponowna budowa obu hal namiotowych i zakup zniszczonych podczas rozbiórki materiałów. Wiązałoby się to również z obowiązkiem poniesienia kosztów robocizny przy rozbiórce i ponownej budowie, które - mając na uwadze bezzasadność zaskarżonego wyroku - nie są niczym uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie polega odrzuceniu.
Na wstępie stwierdzić należy, że P. F., pomimo reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), w petitum skargi kasacyjnej błędnie złożył "wniosek o wstrzymanie wykonania do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2016 roku wydanego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1154/15". Także w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie mowa jest o "konieczności wykonania nałożonych zaskarżonym wyrokiem obowiązków", których wykonanie ma pociągać dla skarżącego wystąpienie znacznej szkody, której skutki będą trudne do odwrócenia.
Dalej mówi się o konsekwencjach wykonania rozbiórki hal namiotowych w kontekście związanych z tym kosztów prac rozbiórkowych, zakupu nowych materiałów do ponownego wybudowania hal w sytuacji uchylenia zaskarżonego wyroku. Podniesiono, że z uwagi na bezzasadność zaskarżonego wyroku ponoszenie tych kosztów jest nieuzasadnione.
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wstrzymania wykonania wyroku zaskarżonego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 w związku z art. 193 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli sądu administracyjnego a nie orzeczeń wydanych przez sądy administracyjne. Oznacza to, że wspomniany wniosek o wstrzymanie nie może stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Celem instytucji prawnej uregulowanej w art. 61 § 3 P.p.s.a. jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, a więc zapewnienie skarżącemu ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Stosowanie art. 61 § 3 P.p.s.a. w toku postępowania kasacyjnego może dotyczyć wyłącznie aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a. To zaś oznacza, iż powyższy przepis nie znajduje zastosowania do wyroków sądów administracyjnych.
Na marginesie wskazać należy, że w sytuacji, gdy od wyroku Sądu I instancji została wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to wyrok ten jest nieprawomocny i nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a. odrzucił wniosek jako niedopuszczalny.