Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpoznania skarg kasacyjnych D. W., M. W. i M. W. uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2008 r. o odrzuceniu skargi D. W. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Pismem z dnia 29 stycznia 2009 r. D. W., M. W. i M. W. wystąpili z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 grudnia 2008 r. poprzez przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej dla adw. P. P..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona może domagać się uzupełnienia postanowienia, jeżeli sąd w szczególności nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zgłoszony w rozpoznawanej sprawie wniosek jest nieuzasadniony, albowiem brak jest podstaw, by przyjąć, że w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 grudnia 2008 r. zamieszczone zostać powinno dodatkowe orzeczenie w przedmiocie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Ocena ta wynika z faktu, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o zwrocie kosztów zastępstwa prawnego, wykonywanego w ramach prawa pomocy, albowiem w tym przedmiocie rozstrzyga wojewódzki sąd administracyjny, który przyznawał prawo pomocy w sprawie, w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.