Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 147/23 oddalił skargę J. M. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 16 listopada 2022 r., znak: DLI-I.7621.22.2022.JG.5 w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
W skardze kasacyjnej od ww. wyroku J. M. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że w sprawie nie zostało należycie przeprowadzone postępowanie prowadzące do wydania decyzji oraz że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca są wadliwe. W związku z tym, że przedmiotem decyzji jest zezwolenie na rozbudowę drogi oraz podział nieruchomości, wykonanie tej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych skutków i znacznej szkody po stronie skarżącego w postaci rozpoczęcia prac budowlanych polegających na: pracach ziemnych na działce skarżącego, likwidacji istniejącego zjazdu, roślinności, wybudowania zatoki autobusowej w bezpośrednim sąsiedztwie działki skarżącego oraz na nieruchomości będącej dotychczas własnością skarżącego, wskutek czego nieruchomość ta dozna trwałych uszkodzeń i nieodwracalnych zmian. Działka skarżącego straci również na wartości rynkowej.
Ponadto, na podstawie wadliwej decyzji o podziale nieruchomości zostaną również dokonane stosowne wpisy w księgach wieczystych na podstawie art. 12 ust. 3 specustawy drogowej, czym organ naraża skarżącego na szkodę. Wykonanie decyzji spowoduje także, że nie będzie możliwy dojazd z drogi publicznej nr [...] na działkę skarżącego, a tym samym nie będzie on miał możliwości prowadzenia gospodarki rolnej i leśnej, w tym w szczególności pielęgnacji posadzonego lasu oraz prowadzenia upraw rolniczych (co obecnie nie jest wykonalne bez użycia specjalistycznych pojazdów - maszyn rolniczych). Dodatkowo możliwość zabudowy tej nieruchomości zostanie ograniczona lub zupełnie niemożliwa i działka straci z tego powodu na wartości rynkowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił bowiem, że w stosunku do niego zachodzą przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Należy wyjaśnić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny jej legalności i nie odnosi się do meritum sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją. Poza oceną w niniejszym postępowaniu wpadkowym pozostaje więc podnoszona przez wnioskodawcę okoliczność, że w sprawie nie zostało należycie przeprowadzone postępowanie prowadzące do wydania decyzji oraz że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca są wadliwe. Sąd dokonuje jedynie oceny zasadności wstrzymania wykonania decyzji w kontekście możliwości zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wnioskodawca wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych skutków i znacznej szkody po stronie skarżącego w postaci rozpoczęcia przez inwestora prac budowlanych polegających na: pracach ziemnych na działce skarżącego, likwidacji istniejącego zjazdu, roślinności, wybudowania zatoki autobusowej w bezpośrednim sąsiedztwie działki skarżącego oraz na nieruchomości będącej dotychczas własnością skarżącego, wskutek czego nieruchomość ta dozna trwałych uszkodzeń i nieodwracalnych zmian. Wobec tego wskazać należy, że z istoty decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wynika, że inwestor może prowadzić określone roboty budowlane. Skutki natomiast ewentualnego wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego obciążają wyłącznie inwestora. To inwestor poniesie ciężar ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego. Wykonanie robót budowlanych nie prowadzi do skutku, który można określić jako niedający się odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora.
W tym kontekście należy także ocenić podniesione przez skarżącego trudności w prowadzeniu gospodarki rolnej i leśnej, w tym w szczególności pielęgnacji posadzonego lasu oraz prowadzenia upraw rolniczych. Dokonanie stosownych wpisów w księgach wieczystych na podstawie zaskarżonej decyzji jest odwracalne i nie można uznać, by mogło spowodować po stronie skarżącego znaczną szkodę. Ogólnikowe twierdzenia strony dotyczące pozbawienia czy ograniczenia możliwości zabudowy działki i obniżenia jej wartości, pozbawione szerszego uzasadnienia i niepoparte stosownymi dokumentami, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Uznać zatem należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że realizacja spornej inwestycji może go narazić na niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.