Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z [...] czerwca 2010 r. odrzucił skargę złożoną przez J. S. na zarządzenie zastępcze Wojewody Pomorskiego z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego.
W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zarządzeniem z dnia [...] maja 2010 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez podpisanie skargi i nadesłanie odpisu skargi zakreślając termin 7 dni, do wykonania wyżej wymienionego zarządzenia, jak również poinformował, stronę, że w przypadku nie zachowania terminu skarga zostanie odrzucona.
W związku z powyższym skarżący nadesłał do Sądu pismo, datowane na dzień [...] kwietnia 2010 r., zatytułowane " skarga na zarządzenie zastępcze" nr [...] wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] marca 2010 r. w sprawie wygaśnięcia mandatu.
Powołując się na treść art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sąd przyjął iż skoro skarga nie została podpisana to dotknięta jest ona brakiem formalnym, którego strona nie uzupełniła mimo uprzedniego wezwania. Wskazał też, że do skargi winny zostać dołączone odpisy skargi i że z tego obowiązku skarżący również się nie wywiązał, mimo iż zarządzeniem Przewodniczącego wzywany był do uzupełnienia wyżej wymienionego braku.
W ocenie Sądu I instancji nadesłane pismo z [...] kwietnia 2010 r. nie może zostać potraktowane jako uzupełnienie braku formalnego, do czego skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia [...] maja 2010 r.
Powyższe zdaniem Sądu uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Od wymienionego wyżej postanowienia wniesiona została przez J. S. - reprezentowanego przez radcę prawnego J. H. – skarga kasacyjna.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 46 § 1 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez przyjęcie, że skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi oraz art. 47 § 1 i 2 przez błędne zastosowanie przez Sąd I instancji tego przepisu polegające na żądaniu złożenia odpisu skargi, poświadczonej za zgodność z oryginałem, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a także art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy, przez uznanie, że Sąd prawidłowo wezwał do uzupełnienia brków, a skarżący nie uzupełnił tych braków, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, jak również art. 33 § 1 cytowanej ustawy, poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że uczestnikiem postępowania jest Rada Powiatu w G., które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, co następuje: za niewłaściwe uznać należy zdaniem skarżącego zastosowanie przez Sąd I instancji do niniejszego stanu faktycznego art. 46 § 1 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poza sporem jest, że osnowa pisma skarżącego z dnia 10 stycznia 2010 r. jest identyczna z osnową zawartą w piśmie z dnia 7 kwietnia 2010 r., zawiera ono bowiem te same żądania, wnioski i zarzuty. Podobnie ma się rzecz z oznaczeniem rodzaju pisma. Skarżący zatem wykonał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odnośnie wykonania zarządzenia dotyczącego złożenia odpisu skargi autor skargi kasacyjnej podniósł, że w zarządzeniu tym wezwano do złożenia odpisu skargi, która miała być przeznaczona dla uczestnika postępowania. W postanowieniu odrzucającym skargę Sąd nie wskazał jednak podmiotu, któremu odpis skargi miał być doręczony.
W tej sytuacji należy przyjąć, że nie było podstaw do żądania dołączeniu odpisów pisma. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, skoro skarżący złożył podpisaną skargę w dwóch egzemplarzach należało uznać, że prawidłowo wykonał zarządzenie o uzupełnieniu braków formalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do brzmienia art. 57 § 1 skarga winna czynić zadość wymaganiompisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności; oznaczenie organu którego działania lub bezczynność skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, z kolei w art. 46 § 1 p.p.s.a. zawarte zostały wymogi, które winny spełniać pisma kierowane przez strony do Sądu. Z paragrafu 1 pkt. 4 cytowanego artykułu wynika, że takim niezbędnym wymogiem jest złożenie przez stronę lub pełnomocnika podpisu na kierowanym do Sądu piśmie. Poza sporem jest, że złożona przez J. S. do Sądu skarga z dnia [...] kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie takiego podpisu nie zawierała. Również do skargi nie zostały dołączone odpisy, które podlegały doręczeniu nie tylko stronie przeciwnej, ale również innym podmiotom uczestniczącym na prawach stron.
Zgodzić należy się ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające skarżącego do uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi nie zostało wykonane. Nadesłane przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. w żadnym wypadku nie może być potraktowane jako odpis uprzednio złożonej skargi, już choćby dlatego, że w zasadniczy sposób różni się nie tylko formą, ale i treścią od złożonej do Sądu skargi z dnia [...] kwietnia 2010 r. W tej sytuacji trafnie przyjął Sąd I instancji, iż nie można przyjąć, że skarżący wywiązał się z obowiązku nadesłania odpisów skargi.
Nie zostało również wykonane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału dotyczące podpisania złożonej do Sądu skargi, o czym świadczy brak podpisu na złożonym do akt egzemplarzu.
Uwzględniając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w niniejszej sprawie wobec nieuzupełnienia przez skarżącego wyżej wymienionych braków istniały podstawy do odrzucenia przez Sąd I instancji skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).