Uzasadnienie
II OSK 1780 / 11
Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi Stowarzyszenia [...] w P., A. S. i B. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2008 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku Społecznego Instytutu [...], B. S., K. G. i V. G. o stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Piastowa z dnia [...] października 2002 r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Stowarzyszenie [...] w P. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie kasacyjne z uwagi na śmierć J. Z. i S. K. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie skróconego aktu zgonu stwierdził, iż J. Z. zmarła w dniu 21 kwietnia 2007 r., a więc przed wydaniem kontrolowanych w sprawie decyzji. Brak było, zatem dalszym podstaw do zawieszenia postępowania, bowiem śmierć uczestniczki postępowania w toku postępowania administracyjnego, nie może stanowić podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 925/13, niepubl.).
W odniesieniu natomiast do zmarłego S. K., stwierdzić trzeba, iż według wyjaśnień uczestników postępowania M. i B. K. zawartych w piśmie z dnia 30 października 2013 r. ich zmarły syn nigdy nie był właścicielem ich nieruchomości przy ul. [...] w P., a jedynie czasowo zamieszkiwał w ich domu. Tym samym nie był on uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego, o którym mowa w art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.).
W tym stanie sprawy, z uwagi na brak dalszych podstaw do zawieszenia postępowania kasacyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a. podjął zawieszone postępowanie kasacyjne.