Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę Gminy Miasta Toruń na decyzję Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] lutego 2006 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia zezwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Prezydentowi Gminy Miasto Toruń powierzona została rola organu administracji, który rozstrzygał w postępowaniu wznowieniowym jako organ I instancji. Wobec tego Gmina Miasta Toruń, którą Prezydent reprezentuje jako organ tej osoby prawnej – nie może dochodzić swoich interesów prawnych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W tej sytuacji organ jednostki samorządu terytorialnego broni interesu tej jednostki w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Z tego względu powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), polegające na przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, że Gmina Miasta Toruń nie była legitymowana do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] lutego 2006 r. Zdaniem skarżącej skutki decyzji Wojewody Kujawsko – Pomorskiego mogą dotknąć przede wszystkim Gminę Miasta Toruń, która na skutek tej decyzji może ponosić odpowiedzialność odszkodowawczą, czy to na podstawie art. 153 kpa, czy też na podstawie art. 4171 § 2 k.c. Ponadto skarżąca powołała się na rozbieżności w orzecznictwie w zakresie legitymacji skargowej jednostek samorządu terytorialnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego orzekania w sprawie indywidualnej, w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza w zasadzie możliwość występowania w sprawie tej jednostki samorządu terytorialnego jako strony postępowania administracyjnego, bądź sądowoadminstracyjnego. W tej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnej do sądu administracyjnego. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcje organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Uprawnienie do korzystania z władztwa administracyjnego przez samorząd terytorialny następuje kosztem znacznego ograniczenia jego dominium. Tym samym Sąd podzielił pogląd przyjęty w uchwale NSA w składzie siedmiu sędziów z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03.
W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta Torunia orzekał o załatwieniu sprawy, stosownie do art. 151 K.p.a., wydając decyzję o odmowie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 18 września 1998 r. Ponadto wcześniej Prezydent Miasta Torunia wydał, stosownie do art. 32 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), decyzję z dnia 18 września 1998 r. o pozwoleniu na budowę. Trafnie wobec tego zauważył Sąd I instancji, że Prezydent Miasta Torunia wykonując funkcję organu administracji publicznej, nie jest uprawniony do reprezentowania interesu prawnego Gminy Miasto Toruń w trybie postępowania sądowoadminstracyjnego. W takiej sytuacji organ może "bronić" interesu jednostki samorządu terytorialnego jedynie w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie.
Należy ponadto podnieść, że przedmiot sprawy, a następnie skargi do sądu administracyjnego nie dotyczy praw gminy jako osoby prawnej. Skarżąca w istocie rzeczy polemizuje z organem wyższego stopnia, co to tego jakiej treści rozstrzygnięcie powinno być wydane w wyniku rozpoznania odwołania przez organ odwoławczy. Jest to więc przypadek wniesienia skargi przez organ pierwszej instancji na decyzję organu drugiej instancji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.