Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 maja 2004 r., sygn. akt SA/Bd 1198/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę R. A.W. o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy z dnia 1 września 2003 r., wydanym w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2003 r., Nr [...], w przedmiocie uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż w świetle art. 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy z dnia 22 grudnia 2003 r. o odrzuceniu, złożonej uprzednio przez skarżącą, skargi o wznowienie postępowania, jest niedopuszczalne.
Na przedmiotowe postanowienie, zgodnie z pouczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zażalenie wniosła R. A. W. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2004 r. Sąd zażalenie odrzucił jako niedopuszczalne. W uzasadnieniu wskazał, iż na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, wbrew błędnemu pouczeniu, przysługuje nie zażalenie, lecz skarga kasacyjna. Pouczył jednocześnie skarżącą, iż udzielenie przez Sąd mylnej informacji co do trybu zaskarżenia może stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
W dniu 5 sierpnia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął wniosek A. R. W., reprezentowanej przez radcę prawnego A. E., o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 maja 2004 r. wraz ze sporządzoną przez pełnomocnika wnioskodawczyni skargą kasacyjną. W skardze, pełnomocnik A. R.W., zaskarżając wskazane wyżej postanowienie Sądu, podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r., Nr 32, poz. 371) i na tej podstawie wniosła o jego zmianę oraz o przyznanie skarżącej uprawnień wdowy po kombatancie. W uzasadnieniu wskazała, iż Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nie wyjaśnił całokształtu okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności zaś nie sprawdził w Wojskowej Komendzie Uzupełnień terenów walk bojowych, o których w toku postępowania wspominał Jan
W. Podniosła, iż bez wyjaśnienia wskazanych okoliczności nie jest natomiast możliwe jednoznaczne stwierdzenie, czy służba wojskowa J. W. nie wyczerpuje znamion art. 1 ust. 2 pkt 6 powołanej ustawy, a w konsekwencji także, czy prawidłowe było zastosowanie w sprawie art. 25 ust. 2 tej ustawy.
Postanowieniem z dnia 1 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przywrócił termin do złożenia przedmiotowej skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Przepis art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze są to, określone w art. 46 i art. 47 § 1 powołanej ustawy, wymagania formalne, które powinny spełniać wszystkie pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie natomiast, są to wymagania materialne przewidziane dla samej tylko skargi kasacyjnej, takie jak: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
O ile niespełnienie wymagań formalnych skargi kasacyjnej stanowi brak, który może być uzupełniony w trybie art. 49 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o tyle braki w zakresie wymogów materialnych skargi kasacyjnej nie podlegają sanacji, co w konsekwencji, czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.
Zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny bada z urzędu czy i w jakim zakresie wniesiona skarga kasacyjna czyni zadość określonym wyżej wymogom.
W niniejszej sprawie, Sąd w toku wstępnej kontroli stwierdził, iż skarga kasacyjna nie odpowiada wymogom przewidzianym w art. 174 i art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Braki skargi w tym zakresie oznaczają natomiast, iż jest ona dotknięta brakiem istotnym, nie podlegającym naprawie w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Wskazać należy, iż art. 174 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenia przepisów postępowania jeśli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei art. 176 tej ustawy wymaga aby skarga kasacyjna zawierała przytoczenie podstaw kasacyjnych, a więc wskazanie konkretnych przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd przy wydawaniu zaskarżonego wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Powyższy przepis nakłada także obowiązek uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Przytoczenie uzasadnienia skargi kasacyjnej w granicach zaskarżenia winno prowadzić do odpowiedzi na pytanie, czy skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy w rozumieniu autora skargi kasacyjnej.
Powołując się na konkretną normę prawa materialnego, naruszoną przez Sąd przez błędną jej wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, autor skargi powinien zatem wskazać na czym ta błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie polegało i jaka, według skarżącego, powinna być wykładnia właściwa. W odniesieniu do naruszenia przepisów postępowania, powinien natomiast, poza wskazaniem konkretnych przepisów procedury sądowoadministracyjnej naruszonych przez Sąd, wykazać, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju, czy skali, iż kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia.
W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącej w podstawie kasacyjnej zarzuciła naruszenie przez Sąd przepisów prawa materialnego, a mianowicie przepisu art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Nie wskazała jednak na czym miałoby polegać to naruszenie. Skarga nie zawiera właściwie uzasadnienia. Podniesiono w niej jedynie, iż naruszenie wskazanego przepisu nastąpiło w wyniku braku dokładnego wyjaśnienia przez organ administracji publicznej stanu faktycznego sprawy. Brak uzasadnienia we wskazanym zakresie wyłącza natomiast możliwość oceny zarzutów skargi.
Zauważyć należy, iż uzasadnienie skargi kasacyjnej należy do istotnych składników tego rodzaju środka odwoławczego. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny bada z urzędu czy uzasadnienie skargi kasacyjnej zostało sporządzone i czy pozostaje w związku z przytoczeniem podstaw kasacyjnych. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna jest natomiast pozbawiona wskazanego elementu konstrukcyjnego.
Na marginesie zauważyć należy, że uzasadnienie skargi kasacyjnej ogranicza się w istocie do zakwestionowania ustaleń faktycznych. Zarzut naruszenia prawa materialnego nie może być jednak skutecznie uzasadniony próbą zwalczania ustaleń faktycznych, gdyż próba taka mogłaby ewentualnie odnieść zamierzony skutek wyłącznie w ramach drugiej podstawy kasacyjnej. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie zarzuciła natomiast naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania.
Ponadto wskazać należy, iż analiza treści uzasadnienia skargi kasacyjnej prowadzi do twierdzenia, że podniesione w niej zarzuty dotyczące braku dokładnego wyjaśnienia przez organy administracji publicznej stanu faktycznego sprawy odnoszą się w istocie do, nie podlegającej kontroli w niniejszym postępowaniu, decyzji Kierownika Urzędu do Spraw
Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2003 r. w przedmiocie uprawnień przysługujących wdowie po kombatancie, a nie do oznaczonego jako zaskarżone postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
Dodatkowo zauważyć należy, że w złożonej skardze kasacyjnej brak jest również prawidłowo sformułowanego wniosku odnośnie oznaczenia zakresu żądania dotyczącego uchylenia lub zmiany skarżonego postanowienia. Pełnomocnik skarżącej w sprawie dotyczącej jedynie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem i wcześniejszym postanowieniem o odrzuceniu wniosku o wznowienie postępowania wnosi bowiem o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie skarżącej uprawnień kombatanckich, co dowodzi, że pełnomocnikowi nie są znane zakres kontroli dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny i rodzaje podejmowanych przez ten Sąd rozstrzygnięć.
W świetle powyższego, stwierdzić należy, że brak uzasadnienia przytoczonej w skardze podstawy kasacyjnej, jak również nieprawidłowo sformułowane zarzuty skargi dotyczące w istocie postępowania administracyjnego, a nie przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania sądowego, a także wadliwe sformułowanie wniosku skargi czyni tę skargę niedopuszczalną, z uwagi na niedopełnienie wymagań materialnych. Z tych powodów wyłączona jest zatem możliwość oceny przez Sąd zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.