Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 24 września 2010 r., sygn. akt II OSK 1802/10

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1860/09 odrzucającego skargę R. i M. M. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. i M. M. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w rozpoznawanej sprawie skarżący otrzymali zaskarżone postanowienie w dniu 21 sierpnia 2009 r., natomiast skargę nadali w urzędzie pocztowym w dniu 18 września 2009 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten przekazał skargę R. i M. M. do właściwego organu w dniu 22 września 2009 r. (data nadania skargi przez Sąd w urzędzie pocztowym). Oznacz to, iż skarga została nadana do organu właściwego z przekroczeniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwaną p.p.s.a.), odrzucił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył R. M., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji ewentualnie o jego zmianę poprzez przyjęcie, że skarga została wniesiona w ustawowym terminie i o nadanie biegu tej skardze. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

  1. 1. błędne zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a poprzez uznanie, że skarżący wniósł skargę po upływie ustawowego terminu, w sytuacji kiedy termin ten nie został uchybiony;
  2. 2. nie zastosowanie przepisu art. 49 § 1-3 p.p.s.a poprzez nie wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków skargi, poprzez zobowiązanie go do wykazania, z jakich powodów skargę niniejszą wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego zamiast do organu od decyzji, którego składał środek zaskarżenia.

Jednocześnie, z ostrożności procesowej pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, z uwagi, iż skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody Mazowieckiego bez swojej winy, tj. wniósł w terminie, ale nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone orzeczenie.

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek R. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 653/10.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zaskarżone postanowienie z dnia [...] sierpnia 2009 r. (z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, tj. wskazaniem, że strona niezadowolona z decyzji może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Wojewody Mazowieckiego w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie) doręczono skarżącym w dniu 21 sierpnia 2009 r., dlatego też termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 21 września 2009 r.

Jak wynika z akt sprawy w dniu 21 września 2009 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. i R. M. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2009 r. Natomiast Sąd, w dniu 22 września 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skierował skargę do organu właściwego, tj. Wojewody Mazowieckiego.

Rozpatrując niniejszą sprawę należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2006 r. nie obowiązuje art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zgodnie z którym termin do wniesienia skargi był także zachowany w wypadku złożenia skargi w wojewódzkim sądzie administracyjnym lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu – w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dlatego też, data nadania skargi przez skarżących na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie może zostać uznana za datę złożenia skargi.

Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać datę nadania w urzędzie pocztowym skargi skierowanej do właściwego organu tj. do Wojewody Mazowieckiego, co w niniejszej sprawie uczynione zostało przez Sąd w dniu 22 września 2009 r.

Mając na uwadze powyższe wywody, stan faktyczny oraz okoliczności niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi R. i M. M., nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.