Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. IV SA/GL 1487/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. Ś. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] września 2011 r., w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pomimo skutecznego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu, brak ten nie został uzupełniony bowiem przedstawiony egzemplarz nie został podpisany, w związku z czym skargę należało odrzucić wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła A. Ś., zarzucając naruszenie art. 47 § 1 ppsa w zw. z art. 49 § 1 ppsa w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez bezzsadane przyjęcie, iż skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wobec nieusunięci braków formalnych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśla się, że odrzucenie skargi było wynikiem zbyt rygorystycznej interpretacji przepisów, skutkującej pozbawieniem Strony prawa do Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa).
Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że pełnomocnik Strony skarżącej składając skargę do Sądu I instancji nie dołączył do niej odpisu, w związku z czym został prawidłowo wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego. Przedłożony egzemplarz skargi nie został podpisany, co w uznaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stanowiło nieuzupełnienie braku formalnego, a w konsekwencji skutkowało odrzuceniem skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez Sąd I instancji z powodu niepodpisania nadesłanego dodatkowego egzemplarza skargi należy jednak w warunkach niniejszej sprawy uznać za zbyt rygorystyczne. W sytuacji nadesłania niepodpisanego egzemplarza skargi Sąd I instancji powinien bowiem potraktować tę okoliczność jako usuwalny brak formalny i wezwać Stronę do jego uzupełnienia.
Wobec niedokonania przez Sąd I instancji tej czynności, zaskarżone orzeczenie należy uznać za przedwczesne. Odmienne rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stałoby w sprzeczności z wykładnią art. 49 § 1 ppsa dokonaną przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa strony do sądu (art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej).
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 ppsa.