Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną przez Z. G. decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. (pkt I-wszy wyroku), którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2013 r., nakładającą na skarżącego jako właściciela obowiązek wykonania określonych rób budowlanych w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem w budynku przy ul. G. w P. W punkcie II- gim wyroku stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu jego uprawomocnienia się.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego.
Pismem z dnia 18 września 2014 r. uczestniczka postępowania A. T wniosła o "wstrzymanie do momentu wydania wyroku w tej sprawie, wszczętego postępowania administracyjnego [...]"", gdyż do tej chwili inwestor nie zrealizował postanowień zawartych w protokole z rozprawy administracyjnej z dnia 3 sierpnia 2012 r., co powoduje dalszą degradację ściany nośnej budynku G. Do ww. pisma załączono zawiadomienie Prezydenta Miasta Płocka z dnia 9 września 2014 r. o wszczęciu na wniosek Z. G. postępowania w sprawie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn. "budowa budynku usługowo- konferencyjnego wraz z wewnętrznymi instalacjami (...) zlokalizowanego w P. przy ul. G. – etap I".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Stwierdzić trzeba, iż zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy".
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, iż przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być wyłącznie akty lub czynności, które dotyczą wniesionej do sądu administracyjnego skargi, jak również innych aktów wydanych lub podjętych w innych postępowaniach, ale tylko i wyłącznie w granicach tej samej sprawy. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie, jest bowiem zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się, więc zawsze z próbą zapobieżenia wystąpienia zagrożeń wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Instytucja ta sprowadza się zatem nie do zabezpieczenia strony przed jakimikolwiek skutkami, ale jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by je naprawiło. Dotyczy to jednak konkretnej sprawy na gruncie, której toczy się postępowanie sądowoadministracyjne.
Zauważyć również trzeba, iż sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" odnosi się do sprawy w sensie materialnoprawnym. Tożsamość sprawy w takim ujęciu będą, więc wyznaczały elementy stosunku prawnego wynikającego z zaskarżonego aktu, a przede wszystkim identyczność podmiotowa i przedmiotowa, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. Istnienia takich zależności nie sposób stwierdzić między kontrolowanym w sprawie tzw. postępowaniem naprawczym (art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego), a postępowaniem w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Pomimo iż dotyczą one budynku zlokalizowanego pod tym samym adresem, to inny jest ich zakres przedmiotowy. Są to, zatem dwie odrębne od siebie sprawy administracyjne.
Wskazując na powyższe, stwierdzić trzeba, iż brak było podstaw do oceny wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. w kontekście podanego we wniosku postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, a co czyniło bezzasadnym rozpoznawany wniosek. Mówiąc wprost, przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. nie pozwalał Sądowi rozpoznającemu niniejszy wniosek na ocenę argumentacji przedstawionej przez wnioskodawców, bowiem wykraczał poza ramy niniejszej sprawy.
Końcowo stwierdzić trzeba, iż w okolicznościach niniejszej sprawy ochrona tymczasowa została już udzielona, ale stronie skarżącej w odniesieniu do kontrolowanej w sprawie decyzji. W pkt II wyroku z dnia 4 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził bowiem, że zaskarżona decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się tegoż wyroku.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. oddalił rozpoznawany wniosek.