Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 20 lutego 2019 r. sygn. II SA/Gd 531/18 oddalił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej skarżąca spółka) na uchwałę Rady Miasta Sopotu z dnia 26 marca 2018 r. nr XXXIX/521/2018 w przedmiocie uchwalenia zasad i warunków sytuowania na terenie miasta Sopotu obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane.
Skarżąca spółka wniosła od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Wnosząc przedmiotową skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, pełnomocnik skarżącej spółki sformułował m.in. zarzut błędnej wykładni art. 37a ust. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (wówczas - Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 ze zm.; dalej upzp).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej Ppsa) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowadministracyjnej jest uchwała wydana m.in. na podstawie art. 37a ust. 9 upzp i tego przepisu dotyczy cześć zarzutów skargi kasacyjnej.
W związku z tym wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z 6 czerwca 2019 r. sygn. akt II OSK II OSK 166/18 oraz z 6 października 2020 r. sygn. akt II OSK 1954/19 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym " Czy art. 37a ust. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.), w zakresie w jakim przewiduje obowiązek określenia w uchwale, o której mowa w art. 37a ust. 1 powołanej ustawy, warunków i terminu dostosowania istniejących w dniu jej wejścia w życie, wzniesionych na podstawie zgody budowlanej, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych do zakazów określonych w tej uchwale, bez zapewnienia ustawowych podstaw i trybu dochodzenia odszkodowania przez podmioty, które są zobowiązane do ich usunięcia, jest zgodny z art. 2, art. 21, art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. oraz z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 20 marca 1952 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175 ze zm.)"
Przy tym zainicjowane pytaniem z 6 czerwca 2019 r. postępowanie toczy się w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. P 20/19. Wynik oceny konstytucyjności tego rozwiązania prawnego ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.