Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 marca 2016 r. sygn. akt II OSK 1841/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2942/13 w sprawie ze skargi T.J. i E.J. (dalej jako "skarżące") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z [...] września 2013 r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości (pkt 1 wyroku). W pkt 2 wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od organu na rzecz skarżących kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Skarżące wniosły zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie kosztów zawarte w pkt 2 wyroku z 24 marca 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Oznacza to, że zażalenie przysługuje stronie tylko na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych, a ponadto zażalenie jest dopuszczalne tylko, kiedy ustawa jednoznacznie stanowi o możliwości jego wniesienia. Ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, takie jak skarga kasacyjna czy zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Zażalenie jest więc niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu.
Z powyższych względów i na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.