Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2007 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1298/07 w sprawie ze skargi M. M.-O. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego.
Pismem wniesionym w dniu 21 kwietnia 2008 r. pełnomocnik Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji – radca prawny R. K., wykonując zobowiązanie swojego mocodawcy, cofnął w jego imieniu powyższą skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzenie postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W myśl art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądzie Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, ze względu na cofnięcie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego R. K., pełnomocnika Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, należało umorzyć postępowanie sądowe wszczęte skargą kasacyjną. Sąd nie znalazł podstaw aby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono również o zwrocie połowy wpisu od skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.