Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 669/10 oddalił skargę M. i H.R. na decyzję Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie rozbiórki.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli skarżący.
Pismem z dnia 10 grudnia 2010 r. skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania z uwagi na skierowanie w dniu 10 grudnia 2010 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Kujawsko – Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Natomiast w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu (art. 56 p.p.s.a).
W rozpoznawanej sprawie skarżący złożyli do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji będącej przedmiotem wyroku Sądu I instancji. Wniosek ten został złożony już na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nie ulega wątpliwości, że gdyby wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności nastąpiło przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego, to w razie wniesienia skargi, postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym podlegałoby obligatoryjnemu zawieszeniu. Powyższe jednoznacznie wynika z treści art. 56 p.p.s.a. Przepis ten nie odpowiada jednak na pytanie, czy możliwe jest wszczęcie postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny aprobuje ugruntowane w tym zakrsie stanowisko orzecznictwa i doktryny. Wynika z niego, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia postępowania administracyjnego mającego na celu usunięcie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
Podstawowym argumentem przemawiającym za taką wykładnią jest wzgląd na konieczność wyeliminowania niekorzystnego zbiegu uprawnień do weryfikacji ostatecznych decyzji w trybie postępowania sądowego oraz w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 185; A. Kabat w:, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 153-154).
Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania. Po pierwsze bowiem, możliwość taka nie wynika z przepisu art. 56 p.p.s.a. Po drugie zaś, mając na uwadze brak możliwości wszczęcia postępowania nadzwyczajnego weryfikacji decyzji ostatecznej po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, nie sposób przyjąć, że rozstrzygnięcie postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zależy od postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 24 maja 2010 r. Podkreślenia przy tym wymaga, że z wniosku strony o zawieszenie postępowania nie wynika czy postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności w ogóle się toczy. Do wszczęcia takiego postępowania nie jest wystarczające samo zgłoszenie wniosku, organ administracji może bowiem w formie decyzji odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (art. 157 § 3 k.p.a.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.