Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 września 2006 r. (sygn. akt IV SA/Wa 206/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w sprawie zmniejszenia S. P. indywidualnej ilości referencyjnej dla sprzedaży bezpośredniej.
Organy obu instancji ustaliły, iż skarżący na dzień 1 kwietnia 2004 r. posiadał indywidualną ilość referencyjną dla sprzedaży bezpośredniej w wysokości 5804 kg. W roku kwotowym 2004/2005 dostarczył on do podmiotu skupującego 2959 kg mleka, natomiast 1488 kg wprowadził do obrotu w ramach sprzedaży bezpośredniej. Wobec powyższego skarżący wykorzystał jedynie 26 % indywidualnej ilości referencyjnej dla sprzedaży bezpośredniej, przysługującej mu w tym roku kwotowym, co stanowiło podstawę do zmniejszenia mu tej ilości o 4316 kg, w oparciu o art. 32 ust 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 93, poz. 897 z późn. zm.).
W ocenie Prezesa Agencji Rynku Rolnego, dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie miał znaczenia fakt dokonania przez skarżącego konwersji indywidualnej ilości referencyjnej dla sprzedaży bezpośredniej na ilość dla dostaw, zatwierdzonej decyzją Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia [...] maja 2005 r.. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w wersji pierwotnej konwersji dokonuje się na wniosek właściciela po upływie co najmniej roku kwotowego od dnia uzyskania prawa do indywidualnej ilości referencyjnej, dlatego decyzja, zatwierdzająca wniosek skarżącego o dokonanie konwersji wywołała skutek prawny dopiero w następnym roku kwotowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Sąd I instancji stwierdził, iż przyznanie skarżącemu w roku kwotowym 2004/2005 indywidualnej ilości referencyjnej dla dostawcy bezpośredniego zobowiązywało go do wprowadzenia do obrotu co najmniej 70 % tej ilości. Zdaniem Sądu z wykorzystania przysługującego skarżącemu w tym zakresie prawa nie zwalniał go złożony w styczniu 2005 r. wniosek o konwersję indywidualnej ilości referencyjnej. Decyzja zatwierdzająca konwersję odniosła bowiem skutek dopiero od następnego roku kwotowego t.j. od roku 2005/2006, gdyż dopiero w tym roku wniosek ten został przez organ rozpoznany. W ocenie Sądu I instancji, nie ma natomiast zastosowania w niniejszej sprawie wskazany przez organ przepis art. 24 ust. 2 ustawy w wersji pierwotnej. Treść tego przepisu została bowiem zmieniona ustawą z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, a zatem przed datą orzekania.
Zdaniem Sądu I instancji w niniejszej sprawie nie było podstaw do zastosowania art. 32 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, gdyż przed wydaniem przez organ decyzji w przedmiocie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej, w dniu 12 maja 2005 r. została wydana decyzja w przedmiocie konwersji całej posiadanej przez skarżącego ilości dla dostawcy bezpośredniego na ilość hurtową. W dacie wydania zaskarżonej decyzji S. P. nie posiadał więc indywidualnej ilości referencyjnej dla dostawcy bezpośredniego, nie było zatem przedmiotu, który mógłby ulec zmniejszeniu.
W ocenie Sądu I instancji wykładnia literalna przepisu art. 32 ust. 1 powołanej ustawy wskazuje, że zmniejszeniu ulega indywidualna ilość referencyjna posiadana w dacie wydania decyzji. O powyższym świadczy to, że ustawodawca określając ilość mleka i przetworów mlecznych, którą dostawca zobowiązany jest wprowadzić do obrotu odniósł się do przyznanej ilości referencyjnej, natomiast pominął to określenie ("przyznaną") w dalszej części przepisu.
W skardze kasacyjnej skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Prezes Agencji Rynku Rolnego zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:
- a) naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów:
- - art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 244, poz. 2081 ze zm.) poprzez uznanie, iż organ nie miał prawa rozliczyć dostawcy bezpośredniego ze sprzedaży mleka i jego przetworów za rok 2004/2005, gdyż w dniu rozliczenia był on już dostawcą hurtowym, w sytuacji, gdy przepis prawa nakazuje rozliczyć stronę z ilości referencyjnej posiadanej w danym okresie rozliczeniowym, a nie z ilości wykazywanej w innym okresie oraz poprzez uznanie, że zmniejszeniu ulega indywidualna ilość referencyjna posiadana przez stronę w dacie wydania przez organ stosownej decyzji, a nie w pierwszym dniu roku kwotowego,
- - art. 5 lit. j rozporządzenia Rady (WE) Nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. UE L 270 z 21 października 2003, str. 123) poprzez nieuznanie, iż w przypadku odniesienia się w przepisie ustawy do indywidualnej ilości referencyjnej bez dodatkowego jej sprecyzowania należy przyjmować, że zdefiniowane w tym przepisie pojecie "indywidualna ilość referencyjna" oznacza ilość posiadaną przez producenta w dniu 1 kwietnia danego roku kwotowego,
- - art. 15 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003, w którym mowa o "niewprowadzeniu do obrotu ilości równej przynajmniej 70 % ich indywidualnej ilości referencyjnej podczas co najmniej jednego dwunastomiesięcznego okresu" poprzez nieuwzględnienie, iż rozliczenie z ilości referencyjnej następuje względem ilości określonej w art. 5 lit. j powołanego rozporządzenia, a nie w stosunku do ilości posiadanej przez producenta w dniu dokonywania rozliczenia (wydania decyzji),
- b) naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie art. 24 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w brzmieniu nadanym mu w art. 1 ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 53, poz. 469) w sytuacji, gdy art. 4 tej ustawy nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do postępowań w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 kwietnia 2005 r. i w tym zakresie nieuwzględnienie przepisu art. 24 ustawy w brzmieniu pierwotnym, zwłaszcza w zakresie terminu składania wniosku o konwersję (ust. 5), terminu dokonania pierwszej konwersji (ust. 2), obowiązku wydania decyzji w sprawie dokonania konwersji (ust. 6).
Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a., ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Prezes Agencji Rynku Rolnego wskazał, iż skarżący złożył wniosek o dokonanie konwersji indywidualnej ilości referencyjnej w dniu 25 stycznia 2005 r., a więc pod rządami ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 kwietnia 2005 r. i dlatego ustawa ta ma zastosowanie do oceny skutków prawnych tego wniosku. Organ, rozpatrując sprawę konwersji musiał wstrzymać się z wydaniem decyzji do zakończenia roku kwotowego 2004/2005 z uwagi na treść art. 24 ust. 2 ustawy w brzmieniu pierwotnym.
Jednocześnie organ nie miał podstaw do konwertowania jedynie niewykorzystanej przez skarżącego ilości, gdyż rozliczenie w tym zakresie następowało w terminie i na warunkach wskazanych w art. 24 w zw. z art. 11 i 12 ustawy w brzmieniu pierwotnym, a ponadto ustawa nie uprawniała organu do wstrzymania się z konwersją do czasu dokonania rozliczenia roku kwotowego 2004/2005.
Organ odwoławczy, odnosząc się do dokonanej przez Sąd I instancji wykładni art. 32 ust. 1 ustawy, stwierdził ponadto, iż pojęciom "przyznana indywidualna ilość referencyjna" i " indywidualna ilość referencyjna" nie można nadawać odrębnego znaczenia niż przyjęte w art. 5 lit. j rozporządzenia nr 1788/2003, gdyż w przeciwnym wypadku ustawodawca powinien zdefiniować słowo "przyznana". Jego zdaniem przyjęcie przez Sąd, że art. 32 ust. 1 ustawy odnosi się do indywidualnej ilości referencyjnej, przysługującej producentowi w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie znajduje żadnego uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.
Prezes Agencji Rynku Rolnego wskazał również, iż chociaż na dzień podjęcia decyzji o zmniejszeniu skarżącemu indywidualnej ilości referencyjnej nie był on już dostawcą bezpośrednim, organ posiadając dokumenty z rozliczenia roku kwotowego 2004/2005, które odnosiły się do sprzedaży bezpośredniej nie mógł zamknąć tego roku, odnosząc się do innego tytułu dostaw (dostaw hurtowych). W ten sposób organ dokonywałby "pierwotnej" konwersji, obejmującej rok kwotowy 2004/2005, co stanowiłoby naruszenie art. 24 ustawy.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano także, iż zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 53, poz. 469) do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzonych na podstawie art. 24 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe oraz art. 24 ust. 6 a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Oznacza to, że po uprawomocnieniu się zaskarżonej decyzji organ będzie mógł wznowić postępowanie w sprawie decyzji z dnia 12 maja 2005 r., zatwierdzającej dokonaną konwersję w oparciu o art. 24 ust. 6a ustawy w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a..
Natomiast uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje, iż organ nie będzie mógł dokonać rozliczenia roku kwotowego 2004/2005 i dokonać prawidłowego ustalenia przysługującej obecnie skarżącemu indywidualnej ilości referencyjnej dla dostaw.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, iż błędne jest twierdzenie organu, że przez pojęcie "indywidualnej ilości referencyjnej" w rozumieniu art. 32 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych należy rozumieć ilość, przysługującą producentowi na dzień 1 kwietnia każdego roku kwotowego. W przepisach ustawy pojęcie to bowiem odnosi się także do innych dat. Przykładowo w art. 24 ust. 3 pkt 6 ustawy mowa jest o ilości referencyjnej, przysługującej na dzień składania wniosku o konwersję.
Zdaniem skarżącego przepis art. 32 ust. 1 ustawy nie może być interpretowany w oderwaniu od innych przepisów ustawy, zwłaszcza dotyczących konwersji. Skarżący wskazał, iż w art. 32 ust. 2 ustawy, który dotyczy cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej jest mowa o ilości "przyznanej", zaś w art. 32 ust. 1 ustawy ustawodawca nie zawarł tego określenia. Oznacza to, iż należy rozróżnić indywidualną ilość referencyjną z dnia 1 kwietnia (przyznaną) od ilości później zmienionej (skonwertowanej). Skarżący zwrócił ponadto uwagę na nieprawidłową kolejność wydania przez organy obu decyzji: o konwersji i o zmniejszeniu indywidualnej ilości referencyjnej. Jego zdaniem, skoro najpierw dokonano konwersji i decyzja ta nie została usunięta z obrotu prawnego, to nie można było dokonać zmniejszenia ilości referencyjnej dla dostawcy bezpośredniego skoro ta już nie istniała.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
Za zasadny należy uznać zarzut naruszenia przez Sąd I instancji prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 244, poz. 2081 ze zm.), prowadzącą do stwierdzenia, iż organ nie miał prawa rozliczyć dostawcy bezpośredniego ze sprzedaży mleka i jego przetworów za rok 2004/2005, gdyż w dniu rozliczenia był on już dostawcą hurtowym, w sytuacji, gdy przepis prawa nakazuje rozliczyć stronę z ilości referencyjnej posiadanej w danym okresie rozliczeniowym, a nie z ilości wykazywanej w innym okresie.
W myśl art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 244, poz. 2081 ze zm.) w przypadku wprowadzenia przez producenta do obrotu w roku kwotowym mleka lub przetworów mlecznych w ilości mniejszej niż 70 % przyznanej mu indywidualnej ilości referencyjnej właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji zmniejsza, w drodze decyzji, indywidualną ilość referencyjną o jej niewykorzystaną część. W przepisie tym mowa jest o "wprowadzeniu przez producenta do obrotu w roku kwotowym mleka lub przetworów mlecznych", co oznacza, iż rozliczenia z wykorzystania przez rolnika przysługującej mu indywidualnej ilości referencyjnej należy dokonywać w tylko w odniesieniu do ilości referencyjnej, którą posiadał on w roku kwotowym, którego dotyczyć ma to rozliczenie.
Podobny wniosek wynika z przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. UE L 270 z 21 października 2003, str. 123), regulującego organizację wspólnotowego rynku mleka i jego przetworów. Podstawę prawną dla wprowadzenia do polskiej ustawy regulującej organizację rynku mleka powołanego powyżej przepisu art. 32 ust. 1 ustawy stanowi art. 15 ust. 2 powołanego rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, jeśli producenci nie wprowadzają do obrotu ilości równej przynajmniej 70 % ich indywidualnej ilości referencyjnej podczas co najmniej jednego dwunastomiesięcznego okresu, Państwa Członkowskie mogą zdecydować, czy i na jakich warunkach całość lub część niewykorzystanej ilości referencyjnej wraca do rezerwy krajowej. Oznacza to, że w przypadku, gdy państwo członkowskie wprowadziło takie uregulowanie, właściwy organ powinien dokonywać rozliczenia wykorzystania przez producenta indywidualnej ilości referencyjnej, przysługującej mu w danym okresie dwunastomiesięcznym, czyli tzw. roku kwotowym (od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego).
Nie można natomiast zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż zmniejszeniu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy podlega indywidualna ilość referencyjna, którą producent posiadał w dniu 1 kwietnia danego roku kwotowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego obliczenie stopnia wykorzystania przez producenta indywidualnej ilości referencyjnej w danym roku kwotowym oraz zmniejszenie, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy następować powinno w odniesieniu do ilości, którą posiadał on w ostatnim dniu tego roku tj. w dniu 31 marca.
Przepisy ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych przewidują instytucje, które pozwalają rolnikom zarówno na zmniejszenie, jak i na zwiększenie przysługującej im indywidualnej ilości referencyjnej w trakcie roku kwotowego. To rolnicy są bowiem właścicielami i dysponentami indywidualnych ilości referencyjnych, ponosząc w pełni konsekwencje finansowe przekroczenia przysługującego im ilościowego limitu wprowadzania mleka i jego przetworów do obrotu. Mogą oni więc prawem tym rozporządzać poprzez jego zbycie (art. 22 ust. 1 ustawy) lub oddanie w używanie innemu producentowi (art. 22 a ust. 1 ustawy), nabyć lub wziąć w używanie to prawo od innego producenta, ubiegać się o przyznanie dodatkowej indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy (art. 16 ust. 1 ustawy), czy też dokonać konwersji indywidualnej ilości referencyjnej dla sprzedaży bezpośredniej na ilość dla dostaw lub odwrotnie (art. 24 ust. 1 ustawy).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony został pogląd, iż za podstawę do obliczania stopnia wykorzystania przez producenta indywidualnej ilości referencyjnej w danym roku kwotowym, zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych powinna zostać przyjęta indywidualna ilość referencyjna, przysługująca danemu producentowi po uwzględnieniu, dokonanych przez niego w trakcie roku kwotowego, transferów stałych i tymczasowych (wyrok NSA z dnia 27 września 2006 r., sygn. akt II OSK 868/06, niepubl., wyrok NSA z dnia 9 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1097/06, niepubl., wyrok NSA z dnia 9 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1006/06, niepubl.). Stanowisko to potwierdza tezę, iż wykorzystanie przez producenta przysługującej mu indywidualnej ilości referencyjnej należy obliczać w stosunku do ilości, którą dysponuje on po uwzględnieniu wszelkich zmian wysokości tego prawa, związanych z dokonanymi przez niego w trakcie roku kwotowego transferami stałymi lub tymczasowymi, konwersjami, czy też zmianami związanymi z przyznaniem mu dodatkowej indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Ta sama ilość referencyjna (według stanu na ostatni dzień roku kwotowego) podlega więc również ewentualnemu zmniejszeniu na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy.
Ilość referencyjna, przysługująca producentowi w dniu 31 marca danego roku kwotowego jest również przyjmowana jako podstawa do obliczenia należnej opłaty wyrównawczej w razie przekroczenia przez niego limitu sprzedaży mleka i jego przetworów. Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy w odniesieniu do dostawców hurtowych, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji dokonują do dnia 15 sierpnia na podstawie informacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 5, rozliczenia wykorzystania indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego. Definicję pojęcia "indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących na dany dzień roku" zawiera art. 10 ust. 1 pkt 2 c ustawy, który stanowi, iż są to ilości przysługujące dostawcom hurtowym, z uwzględnieniem zmian tych ilości związanych ze zbyciem, oddaniem w używanie, konwersją, dziedziczeniem lub zwiększeniem tych ilości w związku z przyznaniem indywidualnych ilości referencyjnych z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej.
Podobnie, w odniesieniu do dostawców bezpośrednich, właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji, na podstawie informacji, o których mowa w art. 11 ust. 3, dokonują rozliczenia wykorzystania indywidualnych ilości referencyjnych przysługujących na dany dzień roku, według stanu na ostatni dzień roku kwotowego, i do dnia 15 sierpnia dokonują, w drodze decyzji, ustalenia wysokości należnej opłaty, po uwzględnieniu krajowego współczynnika realokacji, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 2 (art. 37 ust. 1 ustawy).
W związku z powyższym za błędne uznać należy stanowisko Sądu I instancji, iż zmniejszeniu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy ulega indywidualna ilość referencyjna posiadana przez producenta w dacie wydania przez właściwy organ decyzji w tym przedmiocie.
Poza granicami niniejszej sprawy pozostaje kwestia zgodności z prawem prawomocnej decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego ARR w W. z dnia [...] maja 2005 r., zatwierdzającej dokonaną przez skarżącego konwersję przysługującej mu ilości dla sprzedaży bezpośredniej na ilość dla dostaw. Uznać więc należy, iż zatwierdzona tą decyzją konwersja odniosła skutek prawny dopiero w roku kwotowym 2005/2006, a na koniec poprzedniego roku kwotowego S. P. przysługiwała nadal indywidualna ilość referencyjna dla dostawcy bezpośredniego w wysokości 5804 kg. Skoro skarżący w trakcie tego roku kwotowego wprowadził do obrotu w ramach sprzedaży bezpośredniej 1488 kg (ok. 26 % ilości dla sprzedaży bezpośredniej, przysługującej mu na koniec roku kwotowego), organ prawidłowo zastosował w tym przypadku przepis art. 32 ust. 1 powołanej ustawy, dokonując zmniejszenia posiadanej przez niego ilości o niewykorzystaną część.
W odniesieniu jednak do podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 24 ustawy w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 53, poz. 469) wskazać trzeba na marginesie, iż zgodnie z drugim z powołanych przepisów do postępowań w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzonych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe. Skarżący złożył wniosek o dokonanie konwersji w dniu 24 stycznia 2005 r., w związku z czym, postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte - zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a. – w okresie obowiązywania ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w wersji pierwotnej. Przepis art. 24 ust. 2 tej ustawy stanowił, iż konwersji, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na wniosek właściciela indywidualnej ilości referencyjnej, składany do dyrektora właściwego miejscowo oddziału terenowego Agencji po upływie co najmniej roku kwotowego od dnia uzyskania prawa do indywidualnej ilości referencyjnej będącej przedmiotem konwersji.
Wątpliwości budzi jednak zgodność tego uregulowania z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 1788/2003, który nie wprowadza żadnego terminu ograniczającego możliwość dokonania konwersji indywidualnej ilości referencyjnej, ani nie upoważnia państw członkowskich do wprowadzenia takiego ograniczenia. W myśl tego przepisu producenci mogą otrzymać jedną lub dwie ilości referencyjne, jedną dla dostaw, a drugą dla sprzedaży. Ilości producenta mogą zostać przeliczone z jednej ilości referencyjnej na inną tylko przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, na należycie uzasadniony wniosek producenta. Przepis ten został zmieniony przez art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. Nr 53, poz. 469). W uzasadnieniu projektu tej ustawy wskazano również na sprzeczność tego przepisu z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 595/2004 z dnia 30 marca 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. WE L 94 z 31.03.2003 r. ze zm.), zgodnie z którymi konwersja stała jest stosowana począwszy od roku, w którym producent wnioskuje o jej dokonanie (art. 3 rozporządzenia).
Z powyższych względów, uznając, iż zaskarżony wyrok został wydany jedynie z naruszeniem prawa materialnego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wyda Sąd I instancji.