Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Samorządowego kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] listopada 2011, nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżącej spółce w dniu 14 marca 2012 r. doręczono wezwanie do usunięcia braków fiskalnych oraz formalnych skargi. Strona uczyniła zadość wezwaniu w dniu 27 marca 2012 r., a więc z uchybieniem 7 dniowego terminu, co było podstawą do odrzucenia skargi.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Rzeszowie zaskarżając to postanowienie w całości i zarzuciła naruszenie przepisów postępowania art. 6, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 67 § 2, art. 86, art. 87 § 1, 2 i 4, art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Powołując się na powyższe zarzuty skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Uzasadniając zarzuty skargi kasacyjnej podniesiono, że pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie zostały doręczone upoważnionemu pracownikowi spółki. Wskazano również, że przesyłki te najprawdopodobniej odebrał pracownik innej firmy mającej siedzibę pod tym samym adresem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Jednocześnie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 8 marca 2012 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 15 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej tj. aktualnego na dzień złożenia skargi oryginału KRS lub jego uwierzytelnionego odpisu. Wezwanie powyższe wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącej spółce w dniu 14 marca 2012 roku (dowód doręczenia k. 14).
Wbrew twierdzeniom skarżącej kasacyjnie przesyłkę tą odebrał pracownik spółki co zostało potwierdzone pieczęcią firmową skarżącej spółki oraz adnotacją doręczającego "osoba uprawniona". Podkreślić jednocześnie należy, że wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 ze zm., dalej rozporządzenie) pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism (por. post. SN z 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić zgodnie z wymaganiami art. 252 K.p.c.
Podnieść również należy, że skarżąca kasacyjnie spółka kwestionuje fakt doręczenia jej przesyłki, przy czym jednocześnie przedkładając żądane przez Sąd dokumenty w piśmie datowanym na dzień 21 marca 2012 r. wskazał, iż czyni to "w odpowiedzi na wezwanie sądu". Co więcej podnosi, że doręczając jej pisma Sąd nie pouczył jej o prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, przyznając tym samym, że pisma te otrzymała.
Wobec powyższego zasadnym było uznanie, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi strona skarżąca otrzymała w dniu 14 marca 2012 roku a tym samym 7 dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, upływał z dniem 21 marca 2012 r. przy czym strona została poinformowana o skutkach niedochowania terminu.
Tym samym uzupełnienie braków formalnych skargi w dniu 27 marca 2012 r. (data nadania przesyłki k.
- 21) nastąpiło z uchybieniem terminu, co zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a skutkuje odrzuceniem skargi.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.