Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1268/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 5 sierpnia 2009 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz nadesłanie jedenastu egzemplarzy odpisów tej skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane wezwanie skarżąca odebrała 28 sierpnia 2009 r. i uiściła wpis sądowy, nie nadsyłając odpisów skargi w wyznaczonym terminie.
Pismem z 7 października 2009 r. E. T. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia 11 odpisów skargi, wskazując, że uchybiła terminowi bez swojej winy. W uzasadnieniu, skarżąca podniosła, iż "z powodu bardzo złego stanu zdrowia oraz licznych spraw sądowych i administracyjnych (...) ani nie jest w stanie zapewnić sobie pomocy prawnej we wszystkich prowadzonych sprawach, ani też nie jest w stanie zawsze i bezbłędnie podołać wymaganiom dotyczących jej postępowań sądowych."
W skardze kasacyjnej z 13 października 2009 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 17 września 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1268/09, E. T. K., reprezentowana przez pełnomocnika, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), które ma istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ prowadzi do nieważności postępowania z powodu pozbawienia skarżącej możliwości obrony jej praw (art. 183 § 2 pkt 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tego względu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia z dnia 17 września 2009 r., skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu, załączając 11 odpisów skargi.
Następnie wskazano, że przy rozpoznaniu skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny powinien wziąć pod uwagę ewentualne przywrócenie terminu do uzupełniania braków odrzuconej skargi.
Stwierdzenie w toku postępowania ze skargi kasacyjnej, iż rzeczywiście brak było podstaw do odrzucenia skargi, ze względu na niezawinione uchybienie terminowi do jej uzupełnienia, prowadzi do uznania zarzutu naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stwierdzenia nieważności postępowania z powodu pozbawienia skarżącej możności obrony jej praw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie może odnieść zamierzonego skutku.
Cechą postępowania wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej jest związanie sądu drugiej instancji granicami skargi kasacyjnej, o czym stanowi art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W skardze kasacyjnej złożonej 13 października 2009 r., pełnomocnik skarżącej wskazuje, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu, złożonego 7 października 2009 r., a więc 6 dni wcześniej (wliczając w to sobotę i niedzielę). Czyni to praktycznie niemożliwym, aby przed 13 października 2009 r. wyznaczono sędziego, wydane zostało orzeczenie w przedmiocie ewentualnego przywrócenia terminu, doręczone następnie E. T. K. W niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu, przesyłając najpierw akta Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w celu rozpoznania skargi kasacyjnej.
W skardze kasacyjnej skarżąca podnosi zarzuty, których Naczelny Sąd Administracyjny nie może uwzględnić, oceniając zasadność wydania postanowienia odrzucającego skargę. Sąd pierwszej instancji stosownie do dyspozycji zawartej w art. 58 § 1 pkt 3, prawidłowo odrzucił skargę E. T. K., ponieważ nie nadesłała ona w terminie jedenastu odpisów skargi, prawidłowo pouczona o konsekwencji braku wykonania wezwania. O ewentualnym braku winy w uchybieniu tego terminu będzie rozstrzygał Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek o przywróceniu terminu – nie jest do tego uprawniony Naczelny Sąd Administracyjny.
Należy mieć na uwadze, iż odrzucenie skargi nie czyni kwestii przywrócenia terminu do wniesienia skargi bezprzedmiotową, albowiem ewentualne postanowienie sądu o przywróceniu terminu znosi skutki postanowienia o odrzuceniu skargi, bez potrzeby uchylenia tego orzeczenia. Konsekwencją rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, zgodnie ze złożonym w tym przedmiocie żądaniem, jest nadanie sprawie dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 180/09). Na wydane postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu przysługuje następnie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym, nie odebrano skarżącej możności obrony swoich praw w tym postępowaniu.
W skardze kasacyjnej nie zawarto argumentów uzasadniających uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji na tym etapie postępowania. W sprawie nie zachodzą również inne przesłanki pozwalające na stwierdzenie nieważności postępowania.
Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, stosownie do art. 184 w zw. z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.