Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1872/07

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Bożena Walentynowicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1669/07 odrzucające skargę J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania
Sprawa
w sprawie stwierdzenia nieważności

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1669/07, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił skargę J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Sąd ustalił, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 sierpnia 2007 r., zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję mijał w dniu 19 września 2007 r. Skargę nadano w dniu 12 września 2007 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego lecz na błędnie podany adres. Organ I instancji, któremu doręczono skargę, zgodnie ze wskazanym na kopercie adresem, w wykonaniu postanowienia z dnia 20 września 2007 r. przekazał ją do właściwego organu w dniu 25 września 2007 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożył J. M., reprezentowany przez adwokata, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 54 § 1 i art. 58 § 1 ppsa poprzez błędne przyjęcie, że skarga została nadana po upływie terminu ustawowego do jej wniesienia, z powodu błędnego wskazania przez stronę adresata.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że z akt sprawy oraz z ustaleń Sądu I instancji wynika, że skarga została złożona w ustawowym terminie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, choć na błędny adres, zaś została bezprawnie przyjęta przez organ niewskazany na przesyłce i w treści skargi jako adresat, a mianowicie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa zasadą jest, że Sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W niniejszej sprawie przedmiotem sporu nie jest kwestia terminu doręczenia skarżącemu decyzji organu II instancji, ani też dzień na który przypadał ostatni dzień ustawowego terminu, w którym należało złożyć skargę. Kwestią sporną jest natomiast to czy skarga została prawidłowo złożona mimo jej błędnego zaadresowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skierowanie skargi przez pełnomocnika skarżącego pod nieprawidłowy adres organu spowodowało niezłożenie skargi w ustawowym terminie do jej złożenia, stosownie do art. 53 § 1 ppsa, skutkiem czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Bezspornym jest, że błąd w zaadresowaniu skargi był błędem profesjonalnego pełnomocnika występującego w sprawie, a skutki jego działania ponosi strona. Zaskarżone postanowienie jest zatem prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 ppsa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.