Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Po 1389/05 po rozpoznaniu skargi D. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. o umorzeniu postępowania w sprawie odstępstw od pozwolenia na zabudowę działki nr ewid. [...] i zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego jednorodzinnego w K. przy ul. [...] na gabinet stomatologiczny - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku podano, że w toku postępowania administracyjnego przed organem pierwszej instancji przeprowadzono kontrolę, która nie wykazała odstępstw od pozwolenia na budowę i zmiany sposobu użytkowania, w wyniku czego została wydana decyzja o umorzeniu postępowania. Budynek został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę. Stanowisko organu pierwszej instancji podzielił organ odwoławczy po przeprowadzeniu postępowania w związku z wniesieniem odwołania przez J. S. W uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji podkreślono, że w protokole z oględzin jednoznacznie wskazano, iż nie stwierdzono żadnych zmian w sposobie użytkowania obiektu /w części parteru/ na gabinet dentystyczny. Ponowne oględziny przeprowadził organ odwoławczy, które potwierdziły stan stwierdzony w toku poprzednich oględzin.
Skargę od powyższej decyzji wniosła D. S. podnosząc, iż sprawa nie została należycie wyjaśniona, odmówiono wiarygodności dowodom zgłoszonym przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga nie jest zasadna. Stwierdził, iż rozstrzygnięcia organów obu instancji zostały oparte na dokumentach urzędowych, które sporządzono w przepisanej formie przez upoważnionych urzędników państwowych w zakresie działania właściwych organów. Przeprowadzono dwukrotnie oględziny, które nie wykazały stanu faktycznego zarzucanego przez skarżącą, która "niefrasobliwie zarzuca urzędnikom nadzoru budowlanego zachowanie kryminogenne". Jeżeli jest ona przekonana o słuszności tych zarzutów, mogła zawiadomić organy właściwe do ścigania takich czynów, czego jednak nie uczyniła, lecz podnosi oskarżenia tylko w pismach procesowych kierowanych do sądu administracyjnego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła D. S. reprezentowana przez adwokata P. S. zarzucając naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, to jest art. 141 (4 i 133 ppsa, poprzez nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji nierozpoznanie istoty sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazuje się na to, że Sąd nie rozpoznał sprawy "w zakresie wnioskowanym przez skarżącą ograniczając się jedynie do pewnych kwestii". Nie przeprowadzono postępowania wyjaśniającego i nie podano przyczyn odmowy wiarygodności dowodów przedstawionych przez skarżącą.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Jako podstawy skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wskazano naruszenie przepisów prawa procesowego obowiązujących w postępowaniu przed sądem administracyjnym, to jest art. 141 (4 i 133 ppsa. Argumentem, który ma przemawiać za naruszeniem przez Sąd pierwszej instancji tych przepisów ma być "nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego". Artykuł 133 ppsa, który składa się z kilku przepisów, w (1 przewiduje, iż sąd administracyjny wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, (2 stanowi, że sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowe, zaś (3 wprowadza wymóg otwarcia na nowo rozprawy, jeżeli istotne okoliczności ujawniły się dopiero po jej zamknięciu.
Nie można więc wobec takiej treści art. 133 ppsa skutecznie zarzucać Sądowi pierwszej instancji, iż naruszył ten artykuł z tej przyczyny, iż jak to twierdzi się w skardze kasacyjnej, miało miejsce "nie wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego". Zaskarżony wyrok, jak to wynika z treści jego uzasadnienia oraz z akt sprawy, został właśnie wydany na podstawie akt sprawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 141 (4 ppsa należy stwierdzić, że określa on wymogi uzasadnienia wyroku, które powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku tak określonym wymogom całkowicie odpowiada.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa.