Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1874/20, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi kasacyjnej Starosty Powiatu Iławskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 467/21 w sprawie ze skargi Starosty Powiatu Iławskiego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 stycznia 2021 r. nr DSW.521.10.2020.BRZ w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję, w pkt 2 odstąpił od zasądzenie a zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Po podpisaniu wyroku i odnotowaniu rozstrzygnięcia NSA dostrzegł, że w pkt pierwszym sentencji wadliwie określono rodzaj podlegającego uchyleniu zaskarżonego aktu. Zamiast słów "zaskarżoną decyzję" powinno być bowiem użyte "zaskarżone postanowienie".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1874/21 podlega sprostowaniu z urzędu.
W niniejszej sprawie rozpatrywanej przez NSA nie ulega wątpliwości, że aktem podlegającym zaskarżeniu było postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13 stycznia 2021 r. nr DSW.521.10.2020.BRZ w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej bowiem taki rodzaj aktu stanowił przedmiot skargi Starosty Powiatu Iławskiego (patrz skarga k. 2 akt).
Wobec tego należało sprostować oczywistą omyłkę pisarską w pkt 1 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1874/21 poprzez wskazanie właściwego rodzaju aktu GINB podlegającego uchyleniu.
Należało uznać to za oczywistą omyłkę pisarską bowiem z akt sprawy jednoznacznie wynika, ze kontrolowanym aktem było postanowienie a nie decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13 stycznia 2021 r. nr DSW.521.10.2020.BRZ.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.