Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargi T. A., S. G., A. M., W. M., M. N., W. N. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2009r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W uzasadnieniu podano, że skargi wniesiono w dniu 7 stycznia 2010 r., /data stempla pocztowego/, podczas gdy termin do wniesienia skarg upływał w dniu 4 stycznia 2010r, z wyjątkiem skarżącej S. G., której termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 stycznia 2010 r.
W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżących zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa w zw. z art. 53 § 1 ppsa oraz art. 72 ppsa i art. 111 § 2 kc w zw. z art. 83 § 1 ppsa poprzez nietrafne przyjęcie, że termin do wniesienia skarg na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie upłynął w datach wskazanych w zaskarżonym postanowieniu.
W uzasadnieniu podnosi się, że Sąd I instancji nie udowodnił, że korespondencja kierowana do skarżących została im prawidłowo doręczona, zwłaszcza, że skarżąca M. N. i A. M. odbierały korespondencję za pośrednictwem tzw. "dorosłego domownika", w imieniu T. A. korespondencja odebrana została przez J. J., zaś za skarżącego S. S. przez J. S.. Pełnomocnik skarżących wskazał ponadto, że T. A. na stałe pracuje w Gdańsku, w okresie zimowym jego powrót do Krakowa był utrudniony, a osoba upoważniona do odbioru korespondencji nie była upoważniona do jej otwierania, dlatego też mógł zapoznać się z przesyłką dopiero podczas świąt. S. G. odebrała korespondencję w dniu 7 grudnia 2009 r., a zatem trzydziestodniowy termin winien się liczyć od dnia następnego i upływać w dniu 7 stycznia 2010 r. w odniesieniu do korespondencji odebranej przez W. M. pełnomocnik skarżących podnosi, że została ona doręczona w dniu 5 grudnia 2009 r. /sobota/, a zatem termin trzydziestodniowy winno liczyć się od pierwszego dnia przypadającego po dniach wolnych tj. od poniedziałku 7 grudnia 2009 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi kasacyjne nie zostały oparte na usprawiedliwionych podstawach.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Należy stwierdzić, że wnoszący skargę kasacyjną nie wykazali by doręczenie im przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, decyzji było nieskuteczne. W związku z powyższym stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skargi: T. A., S. G., A. M., W. M., M. N., W. N. i S. S., zostały wniesione po upływie trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności prawnej i z tego względu podlegają odrzuceniu.
Wskazać należy, że w przypadku A. M. i M. N. korespondencje zawierające decyzje organu odebrali ich mężowie, jako dorośli domownicy w ramach przepisów o doręczeniach, którzy także biorą udział w niniejszym postępowaniu. Nie zasługuje na uwzględnienie przy tym argument, że skoro W. M. odebrał przesyłkę w dniu 5 grudnia 2009 r., /sobota/, to termin do wniesienia skargi powinien być liczony od poniedziałku. Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że dla ustalenia ustawowego terminu do dokonania określonej czynności ma znaczenie inny dzień, niż ten w którym przesyłka została doręczona. Nie jest sporne w sprawie, że przesyłkę doręczono uprawnionemu podmiotowi – tj. W. M. w dniu 5 grudnia 2009 r. /sobotę/. Nie ma więc podstaw do skutecznego twierdzenia, że początek biegu terminu do wniesienia skargi przypadał dopiero w poniedziałek. W imieniu T. A. korespondencję odebrała J. J., która została przez tego skarżącego upoważniona do jej odbioru.
Udzielając upoważnienia do odbioru korespondencji w swoim imieniu skarżący ten winien był się liczyć z wiążącymi się z tym konsekwencjami prawnymi. W imieniu S. S. korespondencję odebrał jego pełnomocnik J. S. /pełnomocnictwo k. 142 akt administracyjnych/, a zatem również skuteczność tego doręczenia nie budzi zastrzeżeń. Argumenty dotyczące skarżącej S. G. nie miały bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie bowiem postanowieniem z dnia 6 lipca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną tej skarżącej wobec nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 ppsa, orzekł jak w sentencji.