Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1887/10, Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok oddalający skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 933/09, w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji.
Pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. pełnomocnik z urzędu P.K. – adw. B.P. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o uzupełnienie wyroku z dnia 13 grudnia 2011 r. o rozstrzygnięcie w zakresie zwrotu kosztów.
W uzasadnieniu wskazano, że w załączniku do protokołu rozprawy z dnia 13 grudnia 2011 r. zawarty został wniosek o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, które nie zostały uiszczone w całości ani w części. Tymczasem, mimo złożonego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W orzeczeniu wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku zamieszczania z urzędu rozstrzygnięcia w zakresie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu stronie postępowania.
Zwrócić bowiem należy uwagę, że przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami, natomiast orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należnym od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.), należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym przepisami art. 258-261 p.p.s.a. Uprawnienie Naczelnego Sądu Administracyjnego do orzekania w omawianym przedmiocie związane jest jedynie z kontrolą instancyjną tego rodzaju orzeczeń wydanych przez Sąd I instancji (por. wyrok NSA z dn. 9.02.2005 r., sygn. akt GSK 1412/04, LEX nr 799727).
O powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zawarł informację w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 grudnia 2011 r. Zatem ponownie wskazać należy, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną pełnomocnik ustanowiony na zasadzie prawa pomocy powinien złożyć do Sądu I instancji wraz z oświadczeniem, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W związku z powyższym, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.