Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 25/14, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), odrzucił skargę J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 31 października 2013 r. nr SKO 4122/217/13 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2014 r., pismem z dnia 22 stycznia 2014 r., wezwano pełnomocnika skarżącego J. L. - radcę prawnego Ł. M., do usunięcia braków skargi przez nadesłanie jej 124 odpisów, w terminie 7 dni od daty otrzymania tego pisma, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego otrzymał powyższe wezwanie w dniu 23 stycznia 2014 r., jednak w wyznaczonym terminie nie uzupełnił wyżej wskazanego braku skargi.
Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wywiódł skarżący zaskarżając go w całości i żądając jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Postanowieniu temu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez niedoręczenie pełnomocnikowi skarżącego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 124 odpisów skargi, co skutkowało niuzupełniniem przez pełnomocnika tego braku;
- - art. 65 § 1-3 p.p.s.a. poprzez uznanie, ze pełnomocnikowi skarżącego prawidłowo doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 124 odpisów skargi, podczas gdy pełnomocnik nie został wezwany do uzupełnienia tego braku w żaden sposób wymieniony w art. 65 § 1-§ 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionej podstawy.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznanej sprawie powyższy przepis, na podstawie którego Sąd Wojewódzki zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. odrzucił skargę J. L., został zastosowany zasadnie.
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, pełnomocnik (profesjonalny) skarżących został prawidłowo wezwany zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014 r. (k. 1 verte) do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 124 egzemplarzy odpisów skargi. Wraz z wezwaniem został doręczony odpis odpowiedzi na skargę. Przesyłka zawierająca wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi wraz z odpisem odpowiedzi na skargę została doręczona r.pr. Ł. M. na adres Kancelarii Adwokackiej adw. dr M. B. w dniu 23 stycznia 2014 r. i została odebrana przez pracownika kancelarii, o czym świadczy podpis tego pracownika oraz pieczątka na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki – "Kancelaria Adwokacka adw. Dr M. B. ul....., 56-400 O." (k. 23 verte). A zatem, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 30 stycznia 2014 r. Skoro pełnomocnik skarżących w zakreślonym terminie nie wykonał wezwania i nie uzupełnił braków formalnych skargi, zaskarżone postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 14 lutego 2014 r. odrzucające skargę, odpowiada prawu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że nienadesłanie odpisów skargi stanowił formalny brak, którego nieuzupełnienie uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu wniesionej skardze.
Odnosząc się do zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego niedoręczenia pełnomocnikowi skarżącego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazać należy, iż na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 124 jej odpisów, zakreślając 7-dniowy termin na jego uzupełnienie oraz rygor niezachowania terminu. A zatem, nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącego, iż Sąd zaniechał doręczenia pełnomocnikowi skarżących wezwania do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi, a tym samym nie naruszył art. 49 § 1 i art. 65 § 1-2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, ponieważ w art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).