Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 marca 2026 r. sygn. akt II SA/Gd 695/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. Z. i A. Z. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2025 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
W złożonej skardze kasacyjnej A. Z. i A. Z., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyli powyższy wyrok w całości. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2024.935 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77).
W orzecznictwie NSA szeroko reprezentowany jest pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że decyzja organu była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tej decyzji.
Powyższy pogląd nie oznacza jednak, że Sąd w każdej sytuacji jest zobowiązany do wstrzymania wykonania decyzji rozbiórkowej. Należy bowiem mieć na uwadze wspomnianą wcześniej swobodę sądu w ocenie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w świetle akt konkretnej sprawy.
Oceniając w powyższym zakresie wniosek zawarty w skardze kasacyjnej stwierdzić należy, że nie zawiera on wskazania konkretnych okoliczności, które z kolei można by rozpatrywać w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący powołali się na ogólne twierdzenia dotyczące kosztów demontażu, transportu oraz konieczności późniejszego przywrócenia miejsca parkingowego do stanu pierwotnego. Należy jednocześnie wskazać, że samej rozbiórki zabudowy miejsca parkingowego konstrukcją stalową o wymiarach 500 cm x 500 cm nie można utożsamiać z rozbiórką budynku, ponieważ konstrukcja taka może zostać odtworzona przy użyciu mniejszych niż w przypadku budynku nakładów sił i środków.
Na marginesie należy również zaznaczyć, że w sprawie tej nie można tracić z pola widzenia potencjalnego zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o której mowa w objętej wnioskiem decyzji.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.