Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1924/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2008 r. uchylającego decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2008 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] stycznia 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez H.M.
Pismem z dnia 30 grudnia 2009 r. skarżąca H.M. wniosła o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie kosztów postępowania (kosztów zastępstwa procesowego) przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona może domagać się uzupełnienia wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący w odpowiedzi na skargę kasacyjną zawarł wniosek o zasądzenie od wnoszącego skargę kasacyjną Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji kosztów postępowania według norm przepisanych. Na rozprawie w dniu 22 grudnia 2009 r. w imieniu skarżącej nikt się nie stawił. Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2008 r., jednakże nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania.
W razie oddalenia skargi kasacyjnej, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu I instancji uwzględniający skargę, strona, która wniosła skargę kasacyjną obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego (art. 204 pkt 2 P.p.s.a.). Stosownie do przepisu art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów postępowania sąd rozstrzyga w orzeczeniu, o którym mowa w art. 204 P.p.s.a.. Wniosek o uzupełnienie wyroku podlega więc rozpoznaniu, jednakże brak jest podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od strony wnoszącej skargę kasacyjną na rzecz skarżącej.
W przypadkach określonych w art. 203 i 204 P.p.s.a., które dotyczą orzekania o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego między stronami, stronie należy się zwrot poniesionych przez stronę niezbędnych kosztów postępowania. Stosownie do art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określonych w odrębnych przepisach. Zasady ustalenia wysokości przysługujących stronie należności, o których mowa w 205 § 2 P.p.s.a. oraz tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. Zgodnie z art. 16 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r., Nr 146, poz. 1188 ze zm.) Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej i Krajowej Rady Radców Prawnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za czynności adwokackie przed organami wymiaru sprawiedliwości, stanowiących podstawę do zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego i kosztów adwokackich, mając na względzie, że ustalenie opłaty wyższej niż stawka minimalna, lecz nieprzekraczającej sześciokrotności tej stawki, może być uzasadnione rodzajem i zawiłością sprawy oraz niezbędnym nakładem pracy adwokata.
W drodze rozporządzenia Minister Sprawiedliwości określi również stawki minimalne za czynności adwokackie, mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy adwokata. Oznacza to, że zasadnicze znaczenie, a zarazem podstawę do zasądzania przez sądy administracyjne kosztów zastępstwa prawnego stanowi rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: rozporządzenie. W § 18 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia zostały ustalone stawki wynagrodzenia dla adwokatów występujących w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 18 ust. 2 rozporządzenia w postępowaniu przed sądem II instancji wynagrodzenie dla adwokata przyznawane jest jedynie za: sporządzenie skargi kasacyjnej, sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia takiej skargi, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjny oraz za postępowanie zażaleniowe.
Adwokat reprezentujący skarżącą nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, nadsyłając jedynie odpowiedź na skargę kasacyjną. Sąd nie miał zatem podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 w związku z art. 204 i 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.