Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 marca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2950/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Fundacji [...] z siedzibą w W. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z [...] października 2016 r., znak [...] w przedmiocie uznania praktyk za naruszające zbiorowe prawa pacjenta.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Fundacja [...] z siedzibą w W. Następnie Fundacja złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w zaskarżonej części.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Rzecznika Praw Pacjenta z [...] października 2016 r. w zakresie, w jakim uznaje praktyki stosowane przez Fundację [...] z siedzibą w W., polegające na niezapewnieniu w przedsiębiorstwie tego podmiotu leczniczego, tj. w A. C. M. – Z. O. i R. właściwej obsady lekarzy w podmiocie leczniczym, które monitorowałyby całodobowo stan zdrowia pacjentów, zapewniały ciągłość leczenia, nadzorowały proces leczenia za naruszające zbiorowe prawa pacjentów do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przed podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym, tj. prawa, o którym mowa w art. 8 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta i nakazuje ich zaniechanie. Tak określony przedmiot zaskarżonej decyzji w decydujący sposób wpływa na możliwość zastosowania przez sąd administracyjny instytucji ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 8 ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2017 r., poz. 1318), Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych.
Przepis ten ma charakter gwarancyjny i zapewnia pacjentom poddawanym świadczeniom zdrowotnym prawo do domagania się udzielania tych świadczeń zgodnie z zasadami sztuki lekarskiej, należytą starannością i w sposób zapewniający ochronę zdrowia.
Wykonania objętego zaskarżoną decyzją obowiązku dostosowania udzielanych świadczeń zdrowotnych do warunków określonych w tym przepisie jeszcze przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, nie podważają argumenty natury finansowej przedstawione przez stronę skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania w/w decyzji Rzecznika Praw Pacjenta. Okoliczności te stanowią wyłączną podstawę złożonego wniosku, który nie zawiera jakiejkolwiek dodatkowej argumentacji, która pozwalałaby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu odstąpić od poglądu przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z 9 marca 2017 r. odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji w zaskarżonej części. Strona skarżąca nie wykazała, aby w okolicznościach przedmiotowej sprawy, którą warunkuje szczególny przedmiot zaskarżenia, zasadnym było udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie powołanego przepisu art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Konieczność poczynienia nakładów finansowych, nawet w znacznej wysokości, dla zapewnienia funkcjonowania podmiotu leczniczego zgodnie z wymaganiami nałożonymi przepisami ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz przepisów wykonawczych, w szczególności zaś utrzymania zakupionego sprzętu medycznego i rehabilitacyjnego w odpowiednim stanie technicznym oraz zapewnienia obsady personalnej, odpowiadającej za monitorowanie stanu zdrowia pacjentów, nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.