Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 września 2006r., sygn. akt V SA/Wa 1176/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. Sp. z o.o. w K., reprezentowanej przez radcę prawnego, na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2006r., Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu na wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości. Skarga nie została bowiem należycie opłacona.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że pełnomocnik strony wniósł opłatę w znakach opłaty sądowej, a zatem w inny sposób aniżeli przewidziany przepisami prawa. W związku z powyższym skarga została odrzucona na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Od powyższego postanowienia E. Sp. z o.o. w K. złożyło skargę kasacyjną, w której zarzucono Sądowi I instancji naruszenie § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) poprzez zaniechanie wezwania pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu lub zaniechanie powiadomienia o nadaniu sprawie sygnatury akt sądowych. Skarżący podkreślił, że przepisy nakazują wskazanie sygnatury akt sądowych przy uiszczeniu wpisu.
W skardze kasacyjnej zarzucono także niewłaściwe zastosowanie art. 221 w związku z art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wadliwe przyjęcie, że skarga nie została należycie opłacona.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Przypomnieć należy, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi, utracił moc obowiązującą od dnia 17 marca 2006r. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322) jako niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji RP. Tym samym w dniu złożenia skargi nie istniał przepis, który przewidywał wyjątek od jednoznacznej zasady określonej w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 221 powołanej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Należy podkreślić, że uiszczenie opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie, aniżeli przewidzianej w art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Analogiczny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym przez Sąd I instancji postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2004r., sygn. akt FZ 28/04, publ. ONSA i wsa z 2004r. Nr 1, poz.
- 4. Naklejenie znaków opłaty sądowej nie oznacza zatem należytego opłacenia pisma, choćby nominalna wartość znaków odpowiadała wysokości tej opłaty.
W nawiązaniu do zarzutów skargi kasacyjnej należy podnieść, że nie ma znaczenia okoliczność, czy wpis jest uiszczany przed czy po nadaniu sprawie sygnatury akt. Zauważyć bowiem należy, iż z dniem wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05, w odpowiedniej części także § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. stracił swój sens, zwłaszcza w części dotyczącej wymogu wskazania sygnatury akt sądowych przy dokonywaniu wpisu. Wymóg ten miał i ma nadal charakter instrukcyjny, a w obecnym stanie prawnym uiszczenie wpisu następuje – co do zasady – równocześnie ze złożeniem skargi, a zatem przed nadaniem sprawie sygnatury akt sądowych.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.