Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1210/14, oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. na mocy którego organ wymierzył skarżącej spółce karę w wysokości 125.000,00 zł z tytułu przystąpienia do użytkowania hali magazynowej, bez uzyskania ostatecznej decyzji organu nadzoru budowlanego o pozwoleniu na użytkowanie.
W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji podnosząc, że wykonanie postanowień i ściągnięcie nałożonej kary skutkować będzie wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody poprzez pozbawienie środków finansowych niezbędnych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
W swoim wniosku strona skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonych postanowień doprowadzi do wyrządzenia szkody na skutek pozbawienia środków finansowych niezbędnych na prowadzenie działalności gospodarczej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek określonych w art.61 § 3 p.p.s.a. Rodzaj obowiązku tj. zapłata kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej a następnie uchylenia zaskarżonych postanowień, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty.
Wskazując na wyrządzenie szkody na skutek pozbawienia środków finansowych niezbędnych na prowadzenie działalności gospodarczej wnioskodawca w żaden sposób nie udokumentował jak uiszczenie orzeczonej kary wpłynie na sytuację finansową Spółki. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonym postanowieniu obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla finansowej i majątkowej sytuacji Spółki znacząca. Wobec tych ustaleń trudno uznać, aby wykonanie nałożonego obowiązku miało spowodować zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ubocznie należy stwierdzić, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.